Volle maan

Als de volle maan de kamer in schijnt, weten en voelen we dat ook geliefden op afstand naar dezelfde maan kijken…. In Sofia en Tilburg , in Zeeland en bij de vakantie gangers 

In Dresden, in Helmond en Eindhoven… 

Vrienden in Zweden, in de provincie, elders in het land … 

Dit zijn dus de betere nachten ! 

Daar heb je warme , onbewolkte dagen wel voor over….

Geen wereldreis nog…even wachten

Op dit moment zijn we heel tevredenheid.. gister de hele dag op ons balkon, kijken op de mooie bomen, de zon op je voeten….het geluid van het verkeer, de langsrijdende ziekenauto, Met mensen die het een stuk slechter hebben dan wij… 

En vandaag op het kleine scootmobieltje naar het park  tegenover ons. Een half uurtje met schoenen aan.dan is dat weer mooi zat geweest.  

Over de asfaltpaden, ‘t moet niet te veel schudden.  Op een bankje doen we ook maar niet… hoe kom ik zonder rekje van en op het scootmobieltje.. .

 Het is nog rustig, over een uurtje is het vol mensen. 

Ergens koffie drinken proberen we een andere keer. Deze wereldreis  was al genoeg. 

De koffie kwam thuis… uitgeput maar zeer tevreden… 

Het gaat beter….

Wat een hulp… koken, stijken, een boodschapje, bemoedigende telefoontjes, dan moet het toch beter gaan…

 

  
 
  

En toch willen we graag van deze hulp af…. 

Dat hoopten we zo toen we naar het ziekenhuis gingen… 

Voorlopig zijn we er nog erg blij mee… dank jullie wel

Vanmorgen in het Annaziekenhuis geweest

En die

Dag allemaal 

Algemene briefjes van ons komen alleen bij bijzondere nieuwtjes . 

Na 6 weken vakantie ben ik gevallen en heb aan allebei de benen een breuk… lastig … je kunt in elk geval niets meer… zelfs niet naar de wc

Na bijna 14 dagen zorghotel hebben we er voor gekozen om het samen in de flat te proberen.. een goed besluit: het is fijn weer samen te zijn al kost het   Martin veel werk. 

Een vervelende bijkomstigheid is dat de gebroken voet nu een dystrofie heeft. Heel pijnlijk, en nog vervelender; het gaat wel een jaar duren voor ik weer uit de voeten kan. 

Verder zijn we gezond en meestal gelukkig. 

We hebben veel hulp: elke dag zorgt er iemand dat ik schoon blijf, de huisarts komt elke week de pijnbestrijdingen aanpakken , de fysio minstens 1x per week voor ondersteuning. 

Alle hulpploegen zijn dus ingezet. Zo worden we goed bezig gehouden dus: elke dag mensen over de vloer. 

Als je langs wilt komen: bel even van te voren om af te spreken. Weet dat we iedereen graag willen zien maar niet zoveel tijd hebben….

Al komen we voorlopig  de deur niet meer uit .   

Als je nog op vakantie gaat: fijne tijd en kijk uit voor tentharingen. ( of drempels in het hotel) 

Groet van ons allebei 

Martin en Anneke

Paar dagen later

We zijn inmiddels in Nederland… even allebei op een ander adres. 

Martin heel druk in Eindhoven , ik in een zorghotel in Uden. 

Niet ernstig ziek hoor maar ik kan niet staan of lopen. En dan heb je hulp nodig. 

Maandag morgen besloten we dat kamperen niet langer een optie was  en dan ken je ons: inpakken én wegwezen.. 

iets meer tijd nodig: 

Martin moet het allemaal alleen doen… 

Om even over 10 rijden we weg.. 1000 km naar huis. 

Martin rijdt flink door.. ik breng verslag uit van de conditie van de weg: veel of weinig hobbels. 

We kiezen voor tolwegen… zijn vaak iets gladder en je kunt snel doorrijden. 

 We komen er achter dat plassen in een slakom heel goed kan… niet echt ideaal, maar het scheelt een hoop gedoe. 

Martin komt tot Amiens.. ik dus ook. Via Booking.com hebben we een hotel in een buitenwijk van de stad kunnen regelen : een kamer die geschikt is voor gehandicapten.. 

We vinden het hotel: met internetkode: hebben we nog niet..iemand  laat ons binnen. Geen receptie.. bellen maar weer. 

Super kamer, goed ontbijt maar om half 9 rijden we weer. We bellen de uitleen zorg artikelen en om half 3 staan we bij de uitleen. 

In een rolstoel gaan we naar binnen, Martin haalt de rest. We maken een afspraak met de huisarts voor donderdag. 

Op die donderdag vragen we echter of ze bij ons wil komen.. hartstikke druk, maar ze komt. Vindt dat er foto’s moeten komen. Gaat regelen, kwart voor 3 is de ambulance er… 

En dan… ik mag ineens niks meer en moet blijven liggen. 

En dan kom je onze slaapkamer niet uit. Met gevaar voor eigen rug regelen 2 kanjers het! Zetten zelfs de deur nog terug die er uit moest… wat een bikkels! 

Op de foto’s wordt duidelijk dat de ene voet gebroken is, aan de andere been de knie. Niemand snapt hoe we in Eindhoven zijn gekomen. Wij eigenlijk ook niet 

Geen ziekenhuis indicatie.. het zijn enkelvoudige breuken. 

Naar huis… geen idee hoe.. 

aan de ene kant een spalk aan de ander kant een bonk gips. 

Na lang geregel en gebel mag ik een nacht blijven. Bovendien is het ziekenhuis vol

Martin weet intussen dat er in Uden zorghotel geregeld kan worden . Met medische indicatie. 

Met veel hulp rolstoel taxi kunnen organiseren… geen personeel. … 

Donderdag ga ik terug naar het ziekenhuis  Waarschijnlijk komt er dan loopgips om. Dan kan ik weer staan. En ten zo vlug mogelijk naar huis . Zodra ik thuis ben( of een paar dagen later) laten we het horen. We moeten nog veel regelen.is thuiszorg… nu vol.  Geen persoon… 

De toekomst is nog onzeker, een vakantie blog zal even duren. 

Maar.. wanneer weet ik niet, MAAR HET KOMT ERAAN! 

Wat dom…

Gister in de hitte hier aangekomen maar omdat er regen verwacht werd, werd het luifeltje opgezet. Blijven de stoelen droog… 

Maar het onweer en de wind werden zo fel dat de luifel eraf moest. 

Stokken en haringen laten staan, luifel opgevouwen in de auto. 

Prima.. genieten van de afkoeling ! 

Vanmorgen na het douchen val ik over een haring… tja.. ik hoor me jarenlang trgen de kinderen roepen : denk om de haringen 

Één medekampeerder ziet het en helpt met Martin me weer omhoog te krijgen.. 

Au…. Knie verdraaid en andere voet gekneusd… 

Aan één voet iets hebben.. aan 2 ronduit lastig 

Zal wel weer overgaan.. nu is me maar de wc krijgen een lach film.. 2 ouwetjes die samen aansturen…

En arme Martin.. die moet nu alles alleen doen! 

De paracetamol firma vaart er wel bij.. 

Een filmpje van hoe we het doen zullen we jullie besparen. 

Stijve nekken weer..

Slapen met alle ramen in de auto open is vragen om tocht. Zelfs de deur blijft open. We hebben immers een mooie hor. 

Resultaat: stijve nek.. 

Toch maar op pad. 

Het brood 🥖 op de camping is net binnengekomen, we zijn nog nooit zo vroeg geweest!  

We hebben een camping uitgezocht in Bretagne. 300 km… wordt dus grote weg. Lekker doorrijden met de airco aan….

Na 1 1/2 uur aardig opgeschoten… 

Mevr Tom Tom zegt dat we er 1 uur zijn. 

Ook weer niet de bedoeling… 

Voor koffie tijd gaan we van de weg af… 

Aardig stekje bij de rivier. Kunnen we gelijk de bruids fotosessie volgen. Op zaterdag is het trouwdag in de wereld 

 

Voor het feest losbreekt kunnen we nog net koffie drinken 

We ontdekken dat we vlak bij Nantes zitten… op naar IKEA.. airco, koffie en een maaltijd.. scheelt een hoop werk in de warmte. En afwas… 

Eerst over de Loire.. en een opstopping.. iemand is tegen een tram aangereden… 

En nu…. Aan de koffie.. dadelijk voor mij vega ballen!

Gelukt dus! 

Het is gelukt… we zijn er… 30 graden… c’est froid..10 minder dan gister en zelfs een zuchtje wind…

Saaie camping maar heel goede accomodatie. Misschien blijven we nog wel een dagje niksen.. 

vannacht zou de temperatuur nog zakken en heel misschien gaat het zelfs regenen.. dat zou helemaal mooi zijn…

Enne.. iets wensen bij een vallende ster helpt… het regent

!