dinsdag 6 november 2018

Thuis in Eindhoven..en dat blijft voorlopig zo... 

Beetje heimwee, naar de Zweedse lucht en de rust.... een dagje op de autosnelweg weet je het wel weer.. 

Maar  het is ook weer heerlijk in de grote kamer te zitten, Nederlandse tv te zien... de bibliotheek en musea in de buurt, de geneugten van de grote stad. En al die mensen die we gemist hebben het laatste half half jaar. 

Gister om 10 uur vertrok de boot..we drinken ons wijntje en voor we onder de brug door zijn , zijn we weer in de hut, even erna liggen we op 1 oor.. een rustige reis.

Om 6 uur worden we gewekt..nee..we gaan niet ontbijten..een creackertje en wat fruit is een goed begin. Onder de douche en 7 uur zitten we in de auto. Half 8 rijden we de drukte in

Het is duidelijk..na 20 minuten  in de file hebben we er genoeg van...  uitgebreid koffie dus. 3 Kwartier laten we het verkeer door razen, dan storten we ons er toch maar in. Om 9 uur zijn we in Hamburg, de file neemt af... Om half 11 zitten we bij Ikea Bremen aan het ontbijt. We kunnen de drukte weer aan.. het went wel weer...


Na 2 uur weer een Ikea stop, in Hengelo lopen we weer een uurtje..het is 18 graden. Het wordt toch winter? 

En weer in de file..om half 6 zijn we weer bij de flat. Martin haalt zijn traditionele Chinese maaltijd, ik m'n kaasje , we pakken wat uit, melden ons  weer thuis. Morgen de rest. Nog een druk weekje en dan stappen we de regelmaat weer in. 


maandag 5 november 2018

Van hemma naar hem

Onderweg .. Gister nog een gezellig verjaardagsfeest..onze buurman werd 60. 
Hij was weggelokt van thuis om ons gedag te zeggen..en kwam op de camping waar 30 mensen op hem wachten. Verrassing dus.. 
voor ons een mooie gelegenheid iedereen die we niet gezien hadden gedag te zeggen... tot mei.. lang.

We rijden half 9 weg.. iedereen vindt het onzinnig.
Blijkbaar kennen ze ons niet goed.. we treuzelen altijd zo.










Een ontbijtje, een broodje, een kopje koffie een leuke winkel .. , vlak bij de pannenwinkel in zien we aan de bosrand 2 grote elandmannen.we zouden er bijna onder door kunnen rijden met ons kleine autootje
.. om half 7 




bij Ikea Helsingborg..  nog een uurtje en we zijn mooi op tijd bij de boot .
En het klinkt raar :gelukkig geen zon. Het begint mistig en blijft zo... als de zon schijnt heb je, als je zuid westelijk gaat schijnt de hele lage zon constant in je ogen. 
De foto's komen morgen..op de boot verwerken we die! 
Nu wordt het toch nog opschieten.... 

Hoe doen al die anderen dat toch? 

We komen aanrijden, laten kaartjes zien,  in en rijden de boot op.
Klokslag 10 uur vertrekt ie..



donderdag 1 november 2018

Dooi dus..regen, grauw, windstil weer..

Vorige week, toen we in de vooravond onderweg waren stond er een auto aan de kant... naderhand hoorden we dat die mensen een eland hadden gezien. Wij niet..weg? Niet goed gekeken? Je weet het maar nooit.... 




Het weer is omgeslagen.. na het stralende weer van vorige week werden we dinsdag wakker met een beetje sneeuw. Het was al snel weer weg, de temperatuur ging omhoog, het regende.. geen weer om naar buiten te gaan, maar vanachter het raam is het ook goed te volgen. Én je wordt niet nat.. 
het is een paar uur spiegel glad... 


Woensdag hebben we een eet afspraak. We komen nauwelijks aan lezen toe..tijd om rust te zoeken in Eindhoven... 
En vandaag even naar Karlstad. We hebben een nieuw kleed nodig voor in Eindhoven. 
En wat autootjes. Jaren geleden lag hier heel wat speelgoed voor de kleinkinderen... toen die minder kwamen en zeker niet meer met een garage speelden hebben we alles weggegeven, aan nieuwe opa's en oma's...

Het was een goed idee van die oma om alles mee terug te laten nemen... een mooie garage voor Sefa.. en dan moeten we natuurlijk wel direct autootjes hebben... want die zijn verdwenen natuurlijk! 

Op de terugweg staat bij Sunnemo een eland moeder aan de weg.. met jong... die komt nieuwsgierig dichter bij, schrikt omdat ik het fototoestel probeer op te duikelen... moeder kijkt nog even wat onze plannen zijn..in een mum van tijd zijn die grote dieren in het bos verdwenen..







Morgen de eerste was, en eindelijk aan de schoonmaak beginnen die we in augustus al hadden moeten doen... 

maandag 29 oktober 2018

Gefopt..

Niks geen temperatuur boven 0... integendeel..vanmorgen om 8 uur was het -8, de Tonnies waar we op bezoek waren houden het nauwkeurig bij... -10, rond een uur of 4.... 

Het is wel mooi dan..de wintertijd maakt dat het al licht is buiten als we opstaan..de koude heldere lucht zorgt voor mist over het nog warme water van het meer... bijna geen tijd voor het ontbijt! Zittend achter  ons warme broodje  aanschouwen we het spektakel..

Na het bezoek moet Martin aan het werk.onze Duitse buren hebben hun uitzicht wat vergroot. Hout uit het bos gehaald.. maar geen kachel..

Wij laten alles groeien, en hebben wel een kachel. Ze hadden de mededeling achter gelaten dat wij, als we wilden het hout konden gebruiken. 

Nog niet dit jaar, maar een mens moet vooruit kijken.. de mieren profiteren nu ook van hun hard werken in de winter. En terwijl ik even het huis opruim is Martin bezig zich nú al warm te lopen... 


Nu behelpen we ons met de värmepump, als we zitten gaat mooi de kachel aan! 

zondag 28 oktober 2018

Morgen wordt het + gråder!

We zijn laat op.... als de wekker zegt dat het tijd is om wakker te worden zijn we al wakker... 
we middelen... half uur eerder of later op. We zien het aan de zon die al in de kamer schijnt.. 
nog maar eens goed kijken. De radio geeft aan dat de temperatuur gaat stijgen, de vorstperiode is voorbij. Gister viel hier de eerste natte sneeuw al een beetje. 
Dus een rustig zondag ontbijtje( met echte eieren van Hans) een kopje koffie om de zon de kans geven hoger te komen, en we vertrekken om een eindje te rijden. 
We vereenzamen hier bepaald niet, maar missen toch wel wat mensen.. ......


We gaan het bos in. Het is prachtig overal. Op een enkele boom na is het kaal. Er is ook veel gekapt de laatste jaren. Van de anderhalf miljoen nieuw geplanten boompjes is nog niet veel te zien... de mensen uit Roemenië hebben er deze zomer voor gezorgd dat over 80 jaar weer gekapt kan worden..


Eerst, nu de zon nog schijnt naar Gustavsfors en Gustav Adolf



Nog even langs ons ouwe huis..tjee..helemaal verwaarloosd...Één van de vele lege huizen hier.. nee..geen foto..we bewaren ons huis in onze herinnering...

Boodschappen bij Lidl, de lättfil is op, Martin mist dus z'n karnemelk niet. 
We kopen 2 liter... volgende zondag zijn we al weer aan het inpakken...

We rijden nog even naar de uitzichttoren. Het arme Renaultje.... je hoort de banden roepen dat Martin moet opletten op al die scherpe stenen op de weg.... 
ook de schokbrekers zijn trots op zichzelf dat ze het er weer goed hebben afgebracht. M'n schoenen  willen niet naar boven... zo ongelijk..dat doen ze niet. 
Martin's enkels zijn blij dat ze niet hoeven. 
Waar de vroegere skipiste was is het nu mooi geworden.. de natuur herstelt zich hier gelukkig snel. 


De zon verdwijnt. De blauwe lucht dus ook, en het wordt warmer merken we. Ergens koffie drinken zit er niet in..helaas.. geen koffietentjes ergens onderweg.. dus om half 4 zijn we weer thuis. Het wordt al donker... geef ons maar de zomertijd! 

vrijdag 26 oktober 2018

Lysvik

Föregående kyrka på platsen var en träkyrka som uppfördes på 1500-talet. En ännu tidigare kyrka kan, enligt vissa uppgifter, ha funnits här redan på 1200-talet.


Nuvarande kyrka uppfördes 1753 - 1762 av domkyrkans byggmästare Christian Haller. Den består av ett rektangulärt långhus med ett tresidigt kor i öster. Norr om koret finns en sakristia. Vid västra sidan finns ett klocktorn med huvudingång och vapenhus.

Het is koud, .. dat maakt het ook erg mooi, die open en heldere hemel. 

In de avond schijnt de maan de kamer in. Toen we gister laat thuis kwamen van een etentje( overdag ook al uitgebreid koffiebezoek gehad.we  vervelen  ons bepaald niet.) was het bijna licht.  

Voordeel is ook dat je nog ens iet hoort van de mensen die hier wonen, die wezen ons op dit bijzondere gratis concert..leve de Zweedse kerk! In de zomer waren we met Anneberth ook bij de kerk..dicht helaas... en ook koud..de dagen rond midsommer waren immers de slechtste van de hele lange zomer!

Goed..om het gratis te laten zijn moet het op een kerkdienst lijken..een klein preekje, daar zetten we onze oren voor uit... een psalm en de zegen...ksn nooit kwaad .. kwam goed van pas trouwens, een groor hert springt in het pikkedonker net voor de auto weg.. hij geluk..wij ook! 




donderdag 25 oktober 2018



Nog even iets lezen over de stad waar we even waren... 
de Nikolai kerk, waar we niet konden stoppen, maar 4 x langs gereden zijn omdat we het zo graag lopend wilden zien blijft boeien 
... 
De neogotische 19de-eeuwse St.-Nikolai-Kirche was van 1874 tot 1876 het hoogste gebouw ter wereld. De kerk is nog steeds het tweede hoogste gebouw in Hamburg, na de tv-toren. Het was een van de vijf protestantse hoofdkerken van de stad. De kerk werd ingewijd in 1863, maar de spits werd pas voltooid in 1874. Het gebouw ligt nu in puin, alleen de kerktoren staat nog overeind. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kreeg Hamburg immers zware bombardementen te verduren. De hoge spits van de kerktoren was een ideaal oriëntatiepunt voor de bommenwerper




GeschiedenisBewerken

Ontwerp voor de neogotische kerk door George Gilbert Scott uit 1846

In d12e eeuwwerd op deze plek een eerste kerk gebouwd en, zoals in veel havensteden, toegewijd aan Sint-Nicolaas, de beschermheilige van zeevaarders. In de 14e eeuwwerd de eerste houten kerk vervangen door een stenen gebouw; een drieschepige hallenkerk. De kerk kreeg in 1517 een 153 m hoge toren, die echter in 1589 alweer afbrandde. Daarna kreeg de toren een barokke bekroning.

In 1842 brandde de hele kerk af. Voor een nieuwe kerk werd een ontwerpwedstrijd uitgeschreven. Uiteindelijk werd er een ontwerp gekozen in neogotische stijl. De middeleeuwse gotiek was net weer in de mode. In 1863 kon het kerkgebouw ingewijd worden. De toren kwam in 1874 gereed, en was toen met 147,3 m hoogte het hoogste bouwwerk ter wereld. Die titel ging 2 jaar later alweer naar de Kathedraal van Rouen.

In 1943, tijdens de Tweede Wereldoorlog is de kerk zo zwaar gebombardeerd, dat men ze niet meer wilde opknappen. In 1951 heeft men de laatste muurresten afgebroken. De toren is blijven staan als een gedenkteken, een monument ter gedachtenis aan de verschrikkingen van de oorlog. De crypte is weer in gebruik genomen als tentoonstellingsruimte. De kerkgemeenschap kreeg een nieuw kerkgebouw in een buitenwijk; in het centrum waren vrijwel geen woningen meer.


Ook het havengebied, waar we nog een piepklein stukje te voet, de rest met de auto, moeten we nog een kerr bekijken.. met de auto ging dit op een zondagmiddag trouwens prima! Ooit gaat we dus terug






Bewerken

 

Ontwerp voor de neogotische kerk  door George