maandag 22 april 2019

Op naar de kerk van Han

Han wist een kerk . Met een knots van een orgel.daar heen dus.. uurtje rijden. 
Iets langer dus, onze tom tom heeft haast, wij niet. We gaan dus eerst uitgebreid ontbijten. In het zonnetje. Het weer gaat immers betrekken. .op naar St. Omar dus. 
Niet de meest aantrekkelijke reis saai.. saai..is het de goede weg? klopt wel.
Ineens  duikt de ruïne   op, waar we een plaatje van zagen. Mooi, zo in de zon. 
Dan op naar de kerk..we vinden een parkeerplaats dichtbij.. wat foto's en de kerk in.
 St-Omaars is een stad in het noorden van Frankrijk, op de grens tussen Frans-Vlaanderen en Artesië, gelegen aan de rivier de Aa en de Nieuwegracht. De stad heeft een oppervlakte van 16,59 km² en telt 15.000 inwoners. Sint-Omaars is een regionaal verzorgings- en cultuurcentrum met enige industrie

De Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Sint-Omaars begon als een bescheiden kapel in de 7e eeuw. Later werd het een collegiale kerk en ten slotte in 1561 een van de bekende kathedralen in Vlaanderen en Artesië, na de vernieling van Terwaan, de enige Franse enclave in Artesië, door keizer Karel V. 


De kerk heeft betere tijden gekend. Er is ook geen beginnen aan...
Ze zijn wel bezig, maar veel heiligen moeten het nog zonder hoofd doen. Die hebben nog geluk...veel van hun broeders zijn totaal verwijderd. 
Eigenlijk niet zo heel erg... heilige zijn is ten slotte ook niet alles. 


Het orgel is stil..jammer voor Martin , ik heb juist geluk..

We dwalen een uurtje rond, drinken een kopje koffie en beheersen ons... één appelgebakje! Het wordt keurig op 2 schoteltjes geserveerd. 



Dan naar de snelweg..we willen opschieten, het is, na half 12 druk op de weg. 
Aan de kust wordt het iets glooiender, iets leuker ook.  








Enne..brrrr..morgen regen in heel Frankrijk... overleven we wel! 

zondag 21 april 2019

En dan het hoogtepunt..


 Daar gingen we dan.. eerst eten op een warme camping in de schaduw gelukkig .
Dan naar de stad. 


We drinken op een terrasje  een flesje tonic met veel ijs. We houden uitzicht op de plek waar HET TE gebeuren  STAAT! . Omringt door honderden Engelsen..van die nette mensen die je al sorry zeggend omver duwen.
Het voelt net als vroeger Prinsjesdag.. je strategisch opstellen zodat je, als de hekken opengaan je snel een goede plek hebt..daar zien we  bij nader inzien maar vanaf.. die snelheid en behendigheid hebben we niet meer.. 



we gaan dus op tijd naar DE PLEK
Maar ja.. waar gaan die toeteraars  staan?Er komen allerlei “belangrijke “ mensen met bloemstukken.. Nep, je kunt niet elke dag aan de gang blijven. En klaprozen bloeien ook niet het hele jaar..geen probleem.. in plastic doen ze het ook goed. Kunnen ze wel een paar jaar mee. 
Er verschijnt een Engels koortje.. stemmige muziek.. met extra  toeters en bellen..
De spanning stijgt.. die Belgische klokken lopen vast achter.Dan besluiten de regelaars dat het 8 uur is. Of we stil willen zijn... doen we.. 3 trompetters verschijnen . Voor de aardigheid doet er ook een doedelzakker mee. Samen spelen ze een deuntje.. die doedelzakker  gaat in zijn eentje nog een stukje lopen...nog een stemmig liedje, een voorzichtig applaus , niet veel, dat mocht niet van de baas.
De koorden worden weggehaald.. einde van de voorstelling.



Het geheel werkte wel erg op onze lachspieren. Daar was het  niet voor bedoeld.. we nemen ons voor dat dit de laatste keer was!
En toch was het leuk.. we zitten raar in elkaar! 


Goed.. een deel gepubliceerd... 

we beginnen de dag met een paasontbijtje, gaan dan naar zus Hetty. Dat wordt koffie met taart. Het is gezellig, we vertrekkrn om 12.15. Door de tunnel, de lsngste van nl.. 6.6 km( de langst en nl? 6,6 km..gelukkig niet de meer dan 20 van Noorwegen...  we komen dus in Zeeuws vlaandren en rijden over de oersaaie snelweg naar Ieper. De parkeerplastsen nodigen niet uit om te blijven..bah.. na de taart hoeven we geen ontbijt.. we hadden de camping gereserveerd..maar mooi dicht. Dus . Stoeltjes eruit, in de schaduw.. 






dadelijk even eten en dan kijken of we dit zien... 


Mirjam en Koos zijn veilig weer in Eindhoven en gaan morgen wat leuks doen met de kinderen. Ze kunnen pas dinsdag wat regelen....




 

 Ieper (Frans: Ypres) is een stad in de Westhoek, in het zuidwesten van de Belgische provincie West- Vlaanderen. De stad telt ongeveer 35.000 inwoners en is daarmee de op vijf na grootste stad ,  

De Grote Markt is het centrale plein van Ieper. Dit plein is al eeuwenlang het centrum van de stad. Volgens de meeste toeristen is de Grote Markt ook veruit de mooiste plek van de stad. Dat komt mede door de indrukwekkende Lakenhallen en het belfort, gelegen aan de noordwestkant van het plein. Zeker zo fraai is ook de Nieuwerck, waarin tegenwoordig het stadhuis van Ieper gevestigd is, en de horecapanden aan de noordzijde van de Grote Markt. De  stad bouwt  in de 13de eeuw haar openbare gebouwen in steen. En ze doet dat met ambitie: de Ieperse lakenhalle en het belfort zijn in de 13de eeuw één van de meest indrukwekkende burgerlijke gebouwen van Europa! De bouwwerken starten rond 1200. Eerst wordt het belfort gebouwd en in 1230 afgewerkt. Daarna volgen de hallen die als overdekte marktplaats dienen. We weten dat het enorme bouwwerk pas in 1304 volledig afgewerkt is. Het complex van de lakenhalle wordt 132 meter lang (zuidzijde), met een bebouwde oppervlakte van ongeveer 2.500 m² en omvat 48 deuren.






De Lakenhalle deed dienst als overdekte verkoop- en opslagplaats van laken aan de (nu overwelfde) waterweg, de Ieperlee. De bouw van de hallen was afgerond in 1304.  

In dit bouwwerk onderging het laken zijn laatste officiële controle, waarna de lakenhandelaars het er eindelijk konden stapelen en verkopen


De Last Post 



. Iedere avond wordt om 20u stipt sinds 1928 de "Last Post" geblazen onder de machtige gewelven van de Menenpoort. Dit gedenkteken, in de vorm van een Romeinse triomfboog, draagt de namen van 54.896 vermiste soldaten van het toenmalige Britse Imperium. Hier worden de namen vermeld van het begin van de oorlog tot 15 augustus 1917. De vermisten vanaf 16 augustus 1917 tot het einde van de oorlog, staan vermeld op panelen van het Tyne Cot Cemetery in Passendale. Het zijn er 34.957.


De Menenpoort werd gebouwd op de plaats van de oude middeleeuwse poort. Langs deze ‘poort' marcheerden de Britse troepen tijdens de Eerste Wereldoorlog naar het front om er de "Ypres Salient" (de Ieperboog) te verdedigen. Deze boog is een bult in de rechte frontlijn van zowat 25 bij 15 km. Na de Eerste Wereldoorlog werd door dankbare burgers de Last Post Association opgericht. Ook de toenmalige vijanden zijn in bijna even grote getale gevallen en worden bij deze ingetogen plechtigheid betrokken. 

Van 1 januari tot 31 december en in alle weersomstandigheden wordt door de klaroeners van de Last Post Association de "Last Post" geblazen. Op 11 november om 11u vindt een speciale Last Post plaats als herdenking aan de Wapenstilstand. 


  


zaterdag 20 april 2019

File naar Zeeland

We wisten dat het druk zou worden... geeft niet..de camping is gereserveerd. 
En voor 10 uur vertrekken we toch niet.. thuis alle stekkers eruit, kranen uit, deuren dicht. 
En voorzover ik nu weet zijn we niks vergeten...
Meneer tomtom wijst dat we via rotterdam naar de Brouwersdam moeten. Op de andere wegen zijn files...
Maar meneer tomtom is even vergeten dat we bij Hilvarenbeek al in de file staan.... 
en bij alle wegen die afbuigen naar Zeeland... 
we volgen dus de aangegeven route, en komen naar de Dam...... 
het is een overvolle camperplaats..overal rijden auto's, op zoek naar een parkeerplaats, daar zetten ze gezellig de stoelen buiten..
 
Na lang zoeken vinden we het restaurannetje waar we met Petra en Marcel hebben afgesproken.. eindelijk..koffie.... 

Het wordt steeds drukker, we eten  een broodje, want de lunchtijd is al lang voorbij. 
We spreken af om naar de camping te gaan, en daarna terug om te barbecuen . De camping is vol... maar..we hebben plek! ,   Dit wordt onze basisplek als we in Zeeland zijn...

Tijdens de thee komt er een berichtje van Mirjam..  ongeluk..caravan geschaard door onverwacht hard remmen...
Gelukkig hebben ze zelf niks..caravan total loss.... 
Het is een heel werk... er wordt een auto geregeld,, en ze komen hier naar toe..dat zal wel 8 uur worden..
We wachten ze nog maar even op..... we hebben wel medelij, maar zijn nu vooral opgelucht.


Om 8 uur komen Mirjam en Koos aan bij Petra Marcel... heel..maar verbouwereerd... dat zijn wij ook als we de foto's zien... het Kipje zal wel total loss zijn, de auto zwaar beschadigd... een taxi heeft hen van Alkmaar naar Haarlem gebracht, daar huurauto, weer terug naar Alkmaar..fietsenrek en fietsen opgehaald en hierheen. We eten, maar praten steeds over het ongeluk , merken dat het fietsenrek geen goede stekker heeft halen het er af en met veel pijn en moeite frotten we de twee fietsen in de auto. Om 10 uur zijn we op de camping..die 4 redde. Het wel samen! 


Morgen verder! 




vrijdag 19 april 2019

Glad Påsk!

Gister zijn in Zweden de winterheksen naar het eilandje Blåkulla gevlogen, 




Hier is de Matheus passion de belangrijkste paastraditie,en Martin is natuurlijk in Heusden. De fotootjes komen binnen.




Ik ga nog even de laatste eetrestjes afleveren. En zit nog even lekker bij kleindochter Sanne in de tuin. Sefa heeft juist geleerd hoe hij de rugzak en jas zelf aan kan doen.. en sokken en schoenen uit... 
de volgende fase zal wel zijn sokken en schoenen zélf aantrekken..





Het is inmiddels 22 graden geworden.. 

Morgen op pad...






vrijdag 12 april 2019

Nog een weekje

We vertrekken weer.. Het was een prettige camping, schoon, comfortabel,aardige menen, niet bemoeizuchtig...tijdens het gebruikelijke  praatje horen we dat het volgende week druk wordt. Het is 10 km van Onze dochter en haar man ..  we gaan volgende week terug en reserveren alvast.. daar geen zorgen mer over 
 We rijden door het typisch Zeeuwse   land..de fruitbomen komen in de bloei 



Dan op naar Petra en Marcel. Die hebben hard gewerkt aan het huis. Hun tuin biedt verrassingen.. 

Kopje koffie, broodje. Als echte Zeeuwen hebben ze voor haring gezorgd. Niet zelf gevangen.  

'T was maar 2 nachtjes, maar weer herrlijk! 
We rijden via Antwerpen terug.. nog een hagelbuitje...Maar volgende week is het beter weer! 






donderdag 11 april 2019

Het boodschappenlijstje groeit langzaam en gestaag

Het was koud vannacht... dekbed, extra plaidje. Maar het is ook wel lekker slapen....
We blijven lekker liggen als de zon ons wakker maakt en we kunnen douchen..
Met 5 graden maar droog is kamperen nog steeds leuk. 
Eitje, broodje bakken... het wordt toch nog opschieten. Tenslotte moeten we nog 10 km verderop...
Zuslief is verbaasd ..het is lang geleden dat we zó op tijd waren!  
Daar is het bijkletsen , koffie drinken, een lunch...  het is inmiddels 11 graden. 
En nee..nog niet naar het Zuiden
We besluiten nog even naar Vlissingen te gaan.. nee..niet weer een kopje koffie. 



Het hoeft ook niet. De hoge flats langs de boulevard houden de wind tegen.. we zitten een drie kwartier in het zonnetje. We besluiten een stukje verder te lopen...poeh... uit de zijstraatjes waait het..maar genoeg flats daar, we vinden nog een ander plekje, weer uit de wind. 

Want die boulevard... nou ja..vandaag was het een super goed windscherm! 


Maar het blijft mooi..die zee.
Nog koffie drinken? Alles is al open... nee..we hebben het vanmorgen te goed gehad.. 

Dan op naar de camping..het zelfde als vorig jaar? Het was een mooi plekje..waarom niet? 
Direct aan het natuurgebiedje Op naar Kwakkedamme dus..in de zon in de auto is het prima.


 







De naam Kwadendamme refereert aan een kwade dam of dijk die de in de 14e eeuw eeuw drooggelegde Oud-Vreelandpolder moest beschermen tegen de stroomgeulen van de Zwake. Na de doorbraak van de eerste dijk werd zo’n tweehonderd meter oostwaarts een nieuwe dijk aangelegd (de huidige A. de Koningstraat), welke later eveneens is doorgebroken. Toen in 1521 het nabijgelegen dorp Oostende in de golven verdween en de bewoners werden gedwongen zich verderop te vestigen, ontstonden er langs de kwade dam tussen de Oud- en de Nieuw-Vreelandpolder en langs de weg door de Slabbecoornpolder twee gehuchten, genoemd naar de dam of weg waarlangs zij lagen: Kwadendamme en Langeweegje. Tussen de beide gehuchten in werd een nieuwe kapel gebouwd, die echter al tijdens de Tachtigjarige oorlog (1568-1648) werd verwoest. Daarna duurde het nog zo'n twee eeuwen eer één der gehuchten kon uitgroeien tot een volwaardig dorp. Dit gebeurde vanaf het jaar 1801, waarin op initiatief van hereboer en loco-burgemeester Adriaan Pover (1751-1821) in de Nieuw-Vreelandpolder te Kwadendamme een nieuwe kerk werd gebouwd. Sinds 1874 heeft het dorp ook een eigen school, thans Mgr. Heyligersschool genaamd; in 1958 werd dorpshuis De Burcht gebouwd.

In natuurgebied de Zwaakse Weel geniet ik enorm van de kiekendieven die sierlijk boven het riet zweven. Onderweg naar kantoor kijk ik dagelijks naar die oude knotboom waar twee steenuiltjes genieten van de eerste zonnestralen. Natuurmonumenten beheert dit gebied al sinds begin jaren ‘80. Sindsdien maken we het steeds groter en robuuster.