dinsdag 23 mei 2017

Op weg naar huis

Wachten, wachten... dat hebben we deze vakantie wel geleerd. 
Soms was het niet erg, dan heet het luieren. 
Vandaag was het wachten. En ons vervelen eerlijk gezegd .Om half 9 bij de fordgarage voor de deur.. geen telefoontje van de anwb gehad dus de onderdelen  zijn binnen. 
Gelukkig heel bij de garage gekomen, want wat ging die gebroken as tekeer .Echt alleraardigste mensen.. maar ja..repareren kost tijd. 
Fietsje eruit, scootmobieltje..op naar Leclerc .. helemaal bekeken op naar de koffie, naar het dorp
Niks aan... niets te eten, alles dicht. naar de Hyper U.. daar kunnen we een hamburger en patat krijgen vooruit maar. ook verder alles gezien. Weer koffie. Gelukkig is het mooi weer geworden, vanmorgen was het koud. Kwart voor 5 ..de ANWB BELT..  auto klaar... we racen erheen. 
En besluiten toch nog 2 uurtjes te rijden.. door het drukke Limoges . Half 8 op de camping..moe van het wachten en je vervelen.. het is nog een heel eind naar Eindhoven! 
 hangen.... 

zondag 21 mei 2017

Een korte update

Het gaat ons goed. lui,  dat wel...van niks doen wordt een mens nog luier 
De camping is rustig..we verzinnen verhalen over de enkele mede kampeerders, maar die zijn  mooier dan de werkelijkheid. "Allemaal "  ( nou ja die ene van gister en de twee van vandaag) heel normale vriendelijke  Fransen. 
We durven niet weg met de auto.. dinsdag eerst maar naar de garage... 
Het meest spannend was het feit dat 2 meisjes het volleybalnet omgooiden en ze het niet samen met de jonge beheerder weer op kregen .. Geen nood, Martin gaat een handje helpen. En dan is het alweer koffie tijd..... en meer dan en konijn of een eekhoorn komt er niet voorbij...
Nou ja..behalve dan een kolonne mieren, die de keukenkastjes komen inspecteren . Ze zijn tevreden en  voelen zich thuis. .  Ons hoor je niet klagen over een saaie vakantie! 

Zowel gister als vandaag zouden we een wandeling naar het dorp maken.. nee..nu niet straks. Maar straks was te warm.... . Dus zitten we nog... misschien morgen? Nou ja..dan niet..ook goed... 

vrijdag 19 mei 2017

Wordt vervolgd

Weer een spannende dag achter de rug.. met een bonkende as verlaten we om 7 uur de camping, het is droog, na een nacht vol noodweer. De beek achter de camping kan het net aan... 

Gister hebben we een mailtje gestuurd naar Ford Limoges, dat we om half 9 voor de deur staan . Niks terug gehoord.. maar ze hebben geen tijd... ook niet om even te kijken. De garage in St. Junien, 40 km westelijk gebeld, die wilden wel kijken... 
Daar onze grote vrienden van de ANWB gebeld, want in deze garage spreekt niemand 1 woord Engels  Helemaal zeker wisten we het niet..is de nieuwe as nou kapot? En dan? Dinsdag maken? 
De ANWB helpt ons uit de brand en doet meer..regelen het dat de as garantie is, vragen gelijk of ze ook de andere kunnen vervangen, en bieden weer hotel en huurauto aan. . Maar vragen ook of we er nog 3 km mee kunnen rijden.. want uiteraard blijven we liever in ons autootje vakantie vieren.. nou ja..vieren....   we moeten wel even schakelen.... maar goed..het is hier rustig en het weer valt mee...

We zijn dus op een camping, met een grote tas vol eten. 
Dinsdag om 9 uur bij de garage, 5 uur is ie klaar. Dan hebben we 2 nieuwe assen.. en rijden we op huis aan... wie weet. 

donderdag 18 mei 2017

Er zijn van die dagen...


Soms zie je op tegen de dag... we moeten de auto om 9 uur bij de garage hebben, geen punt, de camping is 10 km verderop. En dan wachten tot 5 uur..ook geen punt..maar..er is regen voorspeld..heel veel regen. ..de hele dag. Nou is Brive maar een klein stadje, zonder interessante musea. Wat moet je dan....
Maar het valt mee. De enorme buien die vannacht overtrokken stoppen om 7 uur, dus droog buiten. 
Eerst onder de douche. Dat is al een meevaller als je kampeert. Gister was het warm, te warm.. niet zo warm als in Eindhoven, en om 7 uur kwam de regen.. 
Om 9 uur was het nog droog, en het zonnetje scheen aarzelend. We bestellen een taxi naar de stad.. want de hele dag in de garage wachten is vreselijk.. dan kruipen de minuten... 
het blijft droog... dus we vermaken ons.
Er rijdt geen bus.. Met een taxi naar de stad.. goed, we hebben een gezellige dag. 
Als om half 3 de lucht betrekt, het gaat waaien en om 1 minuut over half 3 een plensbui valt, zijn we bij een klein cafeetje..koffie drinken en zij bestellen een taxi terug.
Goed..tot zover tenminste. 

We wachten geduldig, 5 uur.. sein op groen... betaald, maar na 10 mr horen we exact hetzelde geluid. Terug.. tja. Misschien is de andere kant ook versleten? Martin is niet overtuigd.. is de verkeerde soms verwisseld? We dachten allebei dat het niet links maar rechts was.. Nee hoor, het was links...... we kunnen veilig naar Nederland rijden....daar naar de garage, dat wel... . Niks aan de hand nu. Na een half uur zijn we net zo ver. .. we rijden dus maar weg.. Met hetzelfde onrustige gebonk.. terug naar dezelfde camping...morgen op naar de Forddealer in Limoges...ooit komen we weer in Eindhoven.. 
Hopelijk voor ik er zo bij loop....

dinsdag 16 mei 2017

Het campingleven

Het is erg lang geleden dat we 6 dagen op een camping waren. Nu, door het gedwongen wachten tot de Forddealer tijd heeft de auto te repareren  ervaren we dat weer eens.
Nou hebben we geluk..we hebben een prima plekje, met zoveel zon of schaduw als we wensen. Redelijk  sanitair en heel veel rust. De twee Nederlandse ouwe stellen die er zijn groeten niet eens, heel rustige, gezellige mensen dus.  Die zijn nu fietsen, maar het heeft heel wat voeten in de aarde gehad.. welke tas mee, en het verbergen van alle waardevolle spullen.. want achter elk bosje hier kunnen wel eens misdadigers zitten wachten tot ze weg zijn..  de grootste vraag zal zijn: is dat stel met dat gele autootje wel te vertrouwen, die zitten zo te kijken. .. 
zo dadelijk zullen we onze slag slaan. 

Zelfs het dorp ligt te hoog om heen te rijden, dus onze enige activiteit buitenshuis (buitens camping) is naar de Intermarche..voor  ons dagelijks brood moeten we hier in het zweet des aanschijns,  in de zon er op uit... het scootmobieltje ging wel protesteren..elke dag weet dezelfde weg heen en terug. Maar nadat Martin hem even stevig onder handen heeft genomen, heeft ie weer beterschap beloofd. 
We vervelen ons niet.. elke dag nieuwe mensen... die grote dikke camper die een plaats reserveerden , er zijn 3 van de 50 plaatsen bezet.... . Je weet maar nooit... en weer weg scheurde om ergens te gaan eten, want zelf koken doen ze niet... maar ja..wij wisten inmiddels wat zij niet wisten.. je kunt in dit dorp nergens eten.. Nou..zij wel, als je maar betaalt... 
De intermarché bleek toch de enige mogelijkheid met kant en klaar maaltijden. 
Dat vinden we leuk...
 
Leedvermaak ook bij die echte kampeerders die een nieuwe de Waaard tent gekocht hadden, maar nog niet uitgeprobeerd hebben.. Het eerste uur de ingehouden  ruzies, maar daarna niet meer ingehouden kunnen worden...niet   op of om kijken, boos op de fiets stappen om ergens te eten. Werd dus ook niks..  En tja.... wat zullen ze een gezellige vakantie hebben... ..of komt het toch nog goed? 

Er zijn natuurlijk ook erg aardige mensen.. Voor brabantse fietsers die onderweg zijn naar Compostela  (die vertrouwden ons wel) nemen we een fietskarretje, een grote matras en een tas vol spullen mee naar Brabant. Ze wilden die veel te veel meegenomen spullen ( herkenbaar probleem..) in Lourdes achter laten. 
Daar leek ons geen zegen op te rusten.. ze hadden zich niet goed genoeg gerealiseerd dat het fietsen met te veel spul wel vermoeiend was in de bergen.. nou fietsen we wel niet, maar niet echt goed voorbereid op vakantie gaan overkomt ons ook... 

Nog een uurtje en dan komen de nieuwe kampeerders aan en begint voor ons de gratis voorstelling weer altijd spannend!


zondag 14 mei 2017

Een nieuwe president


We... ja zo langzamerhand voelen we ons een autochtoon, met al dat wachten op garages, hebben een nieuwe president en zullen we weten wie de premier wordt. De opvolgers van Napoleon. 
Hoewel ons Frans steeds beter wordt.. ( nou ja.. det är inte precis sanningen ... det blir lite , lite bättre) )
Zullen we op de nederlandse radio horen wie dat wordt. 
Nieuwtje.. we hebben een foef om de Nederlandse tv te krijgen. Gister songfestival   , maar daar hadden we snel genoeg van.. op de radio hoorden we wie gewonnen had. En zijn dat alweer vergeten . We hebben het goed, de zon schijnt,het is niet te warm, we hebben zon en schaduw op de plek. En omdat we de rust hebben, hadden we Nederlandse fietsers op de koffie, die ons vroegen hun vanmiddag te helpen de fles wijn op te maken.

vrijdag 12 mei 2017

Lang zullen we leven,

Hiep ,hiep,hiep..hoera....en als je het rustig aan doet moet dat lukken. 
 Maar goed dat we een lang en gezond leven hebben. ..zeker met 6 dagen rust voor de boeg... 
Want.. onderweg naar Cahors hoorde martin gister een geluidje wat niet goed was, volgens hem dan. Aanvankelijk hoorde ik natuurlijk niks, of..nou ja..ik wilde het niet horen.. en daar ben ik, al zeg ik het zelf best goed in... 
Maar, veiligheid voor alles..naar een Ford garage. Maar die konden niks.. de patron had vakantie..  
Ach..daar heeft iedereen recht op.... 
op naar Cahors..in de regen naar de Ford garage... niks aan de hand.echt niet  Ik helemaal gerust. .Martin had liever dat ze iets gevonden hadden..
 Vanmorgen vrolijk  op pad.. Maar na even was het duidelijk..zelfs met uit-en inwendige oordopjes hoorde ik ook wel een vreemd geluid. De stad ligt er mooi bij, nu het droog is en de zon schijnt. Maar we gaan gewoon verder..
Naar de Ford garage in Brive.. 100 km verderop.. Mooie route door de liefelijke Dordogne. Ik wil de autoroute wel nemen, maar Martin is de rust zelve..niet nodig. Dus gewoon over de Route National . We komen bekende plekjes tegen waar we vroeger kampeerden. 
 
Klokslag 2 uur zitten we voor de deur,van de Ford garage in Brive.  Om 4 uur wil er een monteur naar kijken... en die ziet het... één van de aandrijfassen is kapot. Het wordt wel een dure vakantie..........En, na veel aandringen kan het DONDERDAG  tussen de bedrijven door gemaakt worden... 
so what.. ( we spreken tegenwoordig alle talen door elkaar) met een lang leven hebben we tijd. We mogen met de auto rijden, niet te veel.. we vinden een camping 10 km verder op. We bellen geen ANWB.. té genant. Dus nemen we de komende dagen verplicht rust! 
Moet lukken met één ander bejaard echtpaar op de camping. Dus vanaf nu niet meer zoveel belevenissen..rust.