Nog een weekje

We vertrekken weer.. Het was een prettige camping, schoon, comfortabel,aardige menen, niet bemoeizuchtig...tijdens het gebruikelijke  praatje horen we dat het volgende week druk wordt. Het is 10 km van Onze dochter en haar man ..  we gaan volgende week terug en reserveren alvast.. daar geen zorgen mer over 

 We rijden door het typisch Zeeuwse   land..de fruitbomen komen in de bloei 

Dan op naar Petra en Marcel. Die hebben hard gewerkt aan het huis. Hun tuin biedt verrassingen.. 

Kopje koffie, broodje. Als echte Zeeuwen hebben ze voor haring gezorgd. Niet zelf gevangen.  

'T was maar 2 nachtjes, maar weer herrlijk! 

We rijden via Antwerpen terug.. nog een hagelbuitje...Maar volgende week is het beter weer! 

Het boodschappenlijstje groeit langzaam en gestaag

Het was koud vannacht... dekbed, extra plaidje. Maar het is ook wel lekker slapen....

We blijven lekker liggen als de zon ons wakker maakt en we kunnen douchen..

Met 5 graden maar droog is kamperen nog steeds leuk. 

Eitje, broodje bakken... het wordt toch nog opschieten. Tenslotte moeten we nog 10 km verderop...

Zuslief is verbaasd ..het is lang geleden dat we zó op tijd waren!  

Daar is het bijkletsen , koffie drinken, een lunch...  het is inmiddels 11 graden. 

En nee..nog niet naar het Zuiden

We besluiten nog even naar Vlissingen te gaan.. nee..niet weer een kopje koffie. 

Het hoeft ook niet. De hoge flats langs de boulevard houden de wind tegen.. we zitten een drie kwartier in het zonnetje. We besluiten een stukje verder te lopen...poeh... uit de zijstraatjes waait het..maar genoeg flats daar, we vinden nog een ander plekje, weer uit de wind. 

Want die boulevard... nou ja..vandaag was het een super goed windscherm! 

Maar het blijft mooi..die zee.

Nog koffie drinken? Alles is al open... nee..we hebben het vanmorgen te goed gehad.. 

Dan op naar de camping..het zelfde als vorig jaar? Het was een mooi plekje..waarom niet? 

Direct aan het natuurgebiedje Op naar Kwakkedamme dus..in de zon in de auto is het prima.

 

De naam Kwadendamme refereert aan een kwade dam of dijk die de in de 14e eeuw eeuw drooggelegde Oud-Vreelandpolder moest beschermen tegen de stroomgeulen van de Zwake. Na de doorbraak van de eerste dijk werd zo’n tweehonderd meter oostwaarts een nieuwe dijk aangelegd (de huidige A. de Koningstraat), welke later eveneens is doorgebroken. Toen in 1521 het nabijgelegen dorp Oostende in de golven verdween en de bewoners werden gedwongen zich verderop te vestigen, ontstonden er langs de kwade dam tussen de Oud- en de Nieuw-Vreelandpolder en langs de weg door de Slabbecoornpolder twee gehuchten, genoemd naar de dam of weg waarlangs zij lagen: Kwadendamme en Langeweegje. Tussen de beide gehuchten in werd een nieuwe kapel gebouwd, die echter al tijdens de Tachtigjarige oorlog (1568-1648) werd verwoest. Daarna duurde het nog zo'n twee eeuwen eer één der gehuchten kon uitgroeien tot een volwaardig dorp. Dit gebeurde vanaf het jaar 1801, waarin op initiatief van hereboer en loco-burgemeester Adriaan Pover (1751-1821) in de Nieuw-Vreelandpolder te Kwadendamme een nieuwe kerk werd gebouwd. Sinds 1874 heeft het dorp ook een eigen school, thans Mgr. Heyligersschool genaamd; in 1958 werd dorpshuis De Burcht gebouwd.

In natuurgebied de Zwaakse Weel geniet ik enorm van de kiekendieven die sierlijk boven het riet zweven. Onderweg naar kantoor kijk ik dagelijks naar die oude knotboom waar twee steenuiltjes genieten van de eerste zonnestralen. Natuurmonumenten beheert dit gebied al sinds begin jaren ‘80. Sindsdien maken we het steeds groter en robuuster. 

Proefkamperen

De eerste kampeer dag van het jaar begon goed...   

Nog even wat inpakken, broodjes kopen en op naar Ikea.. het is lang geleden dat we er waren…misschien wel  6 weken 

En wat krijgen we dan? Verrassing....

Het ontbijt kost IKEA Family-leden 1,20 euro, terwijl niet-leden 3,45 euro moeten neertellen. Hiervoor krijg je een croissant, bruin of wit broodje, twee plakjes kaas of kipfilet, margarine en een warme drank. Het ontbijt is tegen betaling uit te breiden met extra's, zoals jam, een gekookt ei en een muffin.16 feb. 2019. 

Dat is een rib uit ons lijf! 

Natuurlijk zijn we lid. Dat kunnen we overzien..

Voor  €3.40 heeft Martin ook z'n ei erbij, de jam  missen we niet en het bruine broodje is echt lekker.. 

Een traditioneel goed begin van de vakantie. Als we om 10.45 in de auto stappen, stopt er een auto naast ons.. Ad en Birgitta.. onze Zweedse juf en na al die jaren zijn we vrienden geworden

We stappen weer uit..gaan nog een keer koffie drinken..  om kwart over 12 gaan we echt verder.. we nemen afscheid... tot in Zweden? Vast! En waar? Bij de Ikea Helsingbörg,Kadlstad,Stockholm? Of thuis...? 

Zo schieten we op... het eerste wat we missen zijn de kaarten en het campingboekje.. 

We willen via de stormvloedkering..  hoe moest je ook weer? 

Het lijstje wordt gemaakt. 

Het is stralend weer als we ons broodje eten op de Neeltje Jans... het stormt, de zon schijnt, de lucht is helder blauw. 

Te koud om buiten te zitten, maar ons campertje doet het weer goed. 

We zoeken op de i pad een camping op..met wifi en goede toiletten. Vlak bij Middelburg, dat is morgen gemakkelijk.  


Electriciteit aansluiten, rollatortje eruit..anders kunnen we geen thee zetten. .

We zijn bijna alleen op de camping..het is heerlijk rustig... en de kou doorstaan we heus wel..nu nog zon binnen, vanavond kacheltje aan! 

Hele dag in de trein..maar de dag erop lekker in de zon met Sanne en Sefa

Nubia - Land van de zwarte farao's in het Drents Museum 

Op 16 december 2018 opent de grote internationale archeologische tentoonstelling Nubia - Land van de Zwarte Farao's in het Drents Museum. We kennen allemaal de farao's van Egypte. Wat minder bekend is, is dat koningen en farao's wiens macht overeenkwam met die van de Egyptenaren in het zuiden van Egypte leefden, langs de Nijl in wat nu Soedan is. Met deze tentoonstelling presenteert het Drents Museum het mysterie van het oude Nubia en introduceert het publiek de schatten van de Nubiërs. Meer dan driehonderd exposities zullen naar Assen reizen vanuit de Nubische collectie van het Museum voor Schone Kunsten in Boston. 

Fascinerend Nubia
De tentoonstelling Nubia - Land van de Zwarte Farao's zal een onderzoek presenteren van het fascinerende Nubia van 2400 voor Christus tot rond 350 na Chr. De tentoonstellingen, in bruikleen van de Nubische collectie van het Museum voor Schone Kunsten in Boston, zullen een indruk geven van de rijke cultuur van dit deel van Afrika. Tussen 1907 en 1928 waren onderzoekers van het museum in Boston betrokken bij de opgravingen van de vondsten. Daarom heeft dit museum nu een van de grootste Nubische collecties. De exposities zijn nog maar zelden in Europa getoond.   

Black Pharaohs
De tentoonstelling richt zich op de periode van 750 tot 664 voor Christus. Het was in deze periode dat de Nubiërs Egypte veroverden en de Nubische zwarte farao's heersten over het Egyptische rijk. De geschiedenis van Nubia is nauw verbonden met die van de Egyptische farao's. Absolute meesterwerken zijn de vondsten uit de piramide van koning Taharqa uit 664 voor Christus en prachtige gouden juwelen uit andere Nubische piramides, waaronder die van de Nubische koninginnen van Kings Piankhy en Shebitka.

We waren een dagje in Assen...

Nou ja.. het is toch een hele reis.. bus station, trein naar Utrecht en dan via Zwolle helemaal naar  Assen.... 

met een croissantje en een kopje soep

Tegen half 2 uur zijn we in het museum...

Zo spannend om oog in oog te staan met wat mensen soms al  4000 jaar geleden maakten... wat ze geloofden, . wat ze mooi vonden..

Weer lekker naar huis, 

Vandaag mooi weer..Sanne heeft een goed plan.... 

tja... welke dag was nou eigenlijk leuker?

Dat was lang geleden....

Vrijdag 4april

Deze zomer 21 jaar geleden waren we in Helmond druk bezig met de professionalisering van het peuterwerk. 

Bijna overal werden de leidsters al betaald, maar eindelijk, na veel strijd, was ook Helmond zover. 

Leidsters die al jaren vrijwilligerswerk deden gingen weer  enthousiast naar school om het vereiste diploma te halen,  we konden denken aan allochtone leidsters.

We stelden onze zomervakantie uit, want pas begin juli mochten we sollicitatiegesprekken voeren... 

Het lukte.. een aantal vrijwiligers gingen schooljaar 1998 aan het werk, nog maar een paar uurtjes, maar het begin was gemaakt..

Super gemotiveerd ging iedereen aan de slag.over overwerk werd nIet gesproken.

De meeste leidsters waren vrijwilligers uit de doelgroep. Voor veel van hen een eerste stap , mét een volwaardig diploma de arbeidsmarkt op. Veel kleine banen in het begin, want we wilden zoveel mogelijk mensen en kans geven. Heel weinig zijn afgehaakt. En dat vroeg heel wat doorzettingsvermogen!

Het is en was ook een belangrijk vak: jonge kinderen bijstaan in hun ontwikkeling. Dat betekent veel van ze houden, ze dat vooral ook laten voelen. Ze voldoende zelfvertrouwen geven, en vertrouwen in  hun eigen vaardigheden. Veiligheid bieden die hen uitdaagt... 

De ervaring die de eerste leidsters zelf hadden, die ook moesten soms leren in zichzelf te geloven hebben  daar veel aan bijgedragen. Van huis uit hadden de meesten dat ook niet meegekregen... 

Het module hygiëne was voor deze vrouwen een lachertje... deze ervaren huismoeders waren er beter in dan ik.. de psychologie module confronteerden hen met zichzelf.. 

een mooie tijd, voor ons allemaal..

Het is wel zakelijker geworden.. als ouwe vrouw zal ik daar maar niet te veel vraagtekens bij zetten..... gelukkig is er nog steeds passie voor het vak.

De uitgewoonde noodlokaaltjes zijn verdwenen, iedereen zit in een fantastisch brede school gebouw. . 

En er wordt samengewerkt:

• 
  
• 
  
  Search ...Wijkhuis Brede School de Fonkel
  

Wijkhuis De Fonkel, een gezellig ontmoetingspunt midden in de Binnenstad van Helmond! Ons wijkhuis is modern en toch 'huiselijk' ingericht en biedt volop mogelijkheden voor allerlei activiteiten. Steeds meer bewoners van de binnenstad weten ons te vinden om - vaak in groepsverband – leuk bezig te zijn; van bloemschikken en quilten tot koersballen en darten, vrijwel alles is mogelijk. Veel mensen lopen ook gewoon even binnen voor een kopje koffie en een praatje.

Maatschappelijke organisaties

Ook maatschappelijke organisaties gebruiken onze accommodatie voor hun vergaderingen, activiteiten en bijeenkomsten. Wij werken nauw samen met BBS De Vuurvogel, Spring Kinderopvang, LEV groep, Stichting Zelfhulpverbindt, Stichting Door en Voor, KBO Bernadette, Reumavereniging en CV De u. 

Tja. Vooral die Rampetamers.. die zijn van na mijn tijd!

. 

Vanavond  reünie van de eerste betaalde  leidsters van het peuterwerk....wat leuk, om zoveel mensen weer te zien en herinneringen op te halen.Wel 28 mensen ... Dat kon je wel horen... enthousiast over de beginfase, . gelukkig ook nu nog, in de peutergroep. Het is echt  geprofessionaliseerd...iedereen weet waarover  ze praat. Want ja,  het is nog steeds een vrouwenwereldje. 

In d tekst die de organisatie naar buiten brengt staat lang niet alles.. lekker spelen, je veilig en gewaardeerd voelen, zelfvertrouwen krijgen..maar met zulke juffen komt dat wel goed! 

“Is je kind twee of drie jaar? Dan is het van harte welkom op één van onze locaties voor peuteraanbod. Hier kan je kindje een aantal keer per week gedurende een paar uur spelen met leeftijdsgenootjes onder deskundige begeleiding van onze medewerkers. Je kind leert bij ons belangrijke vaardigheden die de overgang naar de basisschool gemakkelijker maken.

Peuteraanbod

Door spel ontdekt je peuter steeds meer de wereld om zich heen. Spelen is dan ook niet alleen ontzettend leuk,maar met de juiste begeleiding nog zo veel meer. Ons peuteraanbod is hierop ingericht. Zo leert je kind spelenderwijs allemaal belangrijke vaardigheden. Ook aan de ontwikkeling van de grove en fijne motoriek wordt aandacht besteed.

Voor- en Vroegschoolse EducatieVVE is een verzamelnaam voor landelijk erkende methodes die jonge kinderen spelenderwijs stimuleren in hun ontwikkeling. VVE werkt net als Spring Actief met thema’s die aansluiten bij de belevingswereld en het dagritme van kinderen. Kinderen worden hierdoor in hun brede ontwikkeling gestimuleerd. Bijvoorbeeld op het gebied van taal, maar denk ook aan vaardigheden als: op je beurt wachten, delen, kleuren herkennen en tellen.   

U

En die korte vakantie? Kwam goed..

Martin ging met de zwangere Mirjam met de bijna 2 jarige Selma naar Zweden... ze bouwden daar een klein logeerhuisje voor de kleinkinderen..Selma,Sanne en  Pepijn hebben daar heel wat zomers doorgebracht. En natuurlijk ook Nils, doe toen  nog geboren moest worden..en wie weet straks onze kleine Sefa. ..

Een ander perspectief...

In 2015 zagen we in het Noord Brabants museum werk van David Hockney. We mochten daar foto's maken, waren erg onder de indruk van deze vrolijkheid. En het wisselend perspectief. Het kan nooit kwaad eens met een ander oog de wereld te bekijken. 

We hebben uiteraard een museum jaarkaart. En op de ov jaarkaart “vrij reizen dagen” 

't Was er nog niet van gekomen. En gisteravond bedachten we dat we eigenlijk graag naar de tentoonstelling van deze man wilden gaan. 

Maar ja... het van Gogh museum..altijd zó druk..... en, Amsterdam is niet onze favoriete stad, eerlijk gezegd.. 

Er gaat immers niks boven Eindhoven..( beetje overdrijven mag van Hockney vast.)

Maar wonder boven wonder..we konden er terecht..er waren nog een paar kaartjes voor 12.15 ! 

.

Even over 9 zitten we in de trein, en al voor  11 zitten we aan de koffie in het stedelijk..  20 minuten later in het volgende koffietentje..dat is het nadeel van zo'n “tijdslot”. Er is genoeg te zien..stoeten buitenlanders, schoolklassen vol zien we in meer of mindere mate gedisciplineerd wachten op hun beurt.... 

Het is kil..te optimistisch zijn we vanmorgen vertrokken...  de zon die in Eindhoven in de kamer scheen is verdwenen achter een kille mist.beetje te voorbarig trui thuis gelaten! 

Rond 12 uur bij het van Gogh, we mogen direct naar binnen,,

Een niet te missen visueel spektakel. Nooit eerder werden de raakvlakken tussen David Hockney en Vincent van Gogh zo groots en kleurrijk in beeld gebracht. De tentoonstelling 'Hockney - Van Gogh: The Joy of Nature' is nu te zien. David Hockney en Vincent van Gogh: ze komen uit verschillende tijdperken, maar de overeenkomsten tussen de twee zijn groot. Beide kunstenaars schilderen het landschap, gebruiken felle kleuren en een bijzonder perspectief. De tentoonstelling 'Hockney - Van Gogh: The Joy of Nature' laat zien hoezeer Hockney door Van Gogh wordt geïnspireerd.

De manier waarop de Britse Hockney (1937), zelf een wereldberoemde kunstenaar, zich opstelt tegenover zijn 'idool' Vincent van Gogh (1853-1890), is haast nederig te noemen. Hockney gebaart met zijn hand en wijst in de lucht: "Kijk, daar ergens is Van Gogh en hier," zijn hand is nu op kniehoogte, "ben ik." 

 

Het is fantastisch..heb je nog tijd? Gaan! 

En..hoe nederig Hockney ook... 1 schilderij levert miljoenen op... die van van Gogh ook, maar die heeft het er niet voor gekregen..ook de tijd bepaalt hoe  je tegen de prijs van een kunstwerk aan kijkt! 

Het wordt benauwd in het museum...er zijn wel heel veel mensen.... ook het licht vinden we niet zó geweldig. 

Na zoveel moois zijn we verzadigd... geeft niet..het is mooi geweest! 

We nemen  snel tram 12 terug naar het station.  En zijn voor de spits weer in Eindhoven. 

"

Bij Zaltbommel komt de zon te voorschijn.  Nog niet helemaal zonder vlaagjes mist..

En in Eindhoven kunnen we in het zonnetje ons mooie boek bekijken. 

 Om half 5 staan Sanne en Sefa voor de deur... we eten patatjes... we dachten dat Sefa dat wel lekker zou vinden... niet mee geweest naar de tentoonstelling... 2 jarigen hebben vanuit zichzelf  echt een ander perspectief.... ook op eten..

Tijdens het “oma ,eten koken” heeft hij zijn portie sla al op. De niet gegeten patatjes liggen door de hele kamer. Tussen de deksels, en alle andere spullen uit de keukenkastjes. .  Sefa poetst met de theedoek, een vaatdoekje  de vloer  en zet alles weer op” z'n plaats.”.dat wordt zoeken morgen...  Dan wordt het tijd dat hij naar bed gaat..'het wordt  nu té leuk... 

Als die twee weg zijn ruimen we de restanten op...  

phhhh.. we zijn wel moe van deze prachtige dag..

'T is goed de wereld eens met andere  ogen te bekijken! 

Pasen

Eerst koffie met taart.. . In Middelburg. Het is gezellig en pas over 12 vertrekken we. 

Door de toltunnel naar Terneuzen( €5,-) over de grote weg..saai..saai.... de parkeerplaatsen zijn vreselijk vies. Mar er is niemand op de weg, en dat is, na gister wel prettig. Van Mirjam en Koos horen we dat ze veilig thuis zijn en morgen met de ki deren iets gezelligs gaan doen. Pas dinsdag kunnen ze ietsregelen.  

  even naau Uslief.  Ieper (Frans: Ypres) is een stad in de Westhoek, in het zuidwesten van de Belgische provincie West- Vlaanderen. De stad telt ongeveer 35.000 inwoners en is daarmee de op vijf na grootste stad ,  

De Grote Markt is het centrale plein van Ieper. Dit plein is al eeuwenlang het centrum van de stad. Volgens de meeste toeristen is de Grote Markt ook veruit de mooiste plek van de stad. Dat komt mede door de indrukwekkende Lakenhallen en het belfort, gelegen aan de noordwestkant van het plein. 

 

 De bouwwerken starten rond 1200. Eerst wordt het belfort gebouwd en in 1230 afgewerkt. Daarna volgen de hallen die als overdekte marktplaats dienen. 

De Lakenhalle deed dienst als overdekte verkoop- en opslagplaats van laken aan de (nu overwelfde) waterweg, de Ieperlee. De bouw van de hallen was afgerond in 1304.  

In dit bouwwerk onderging het laken zijn laatste officiële controle, waarna de lakenhandelaars het er eindelijk konden stapelen en verkopen

De Last Post 

. Iedere avond wordt om 20u stipt sinds 1928 de "Last Post" geblazen onder de machtige gewelven van de Menenpoort. Dit gedenkteken, in de vorm van een Romeinse triomfboog, draagt de namen van 54.896 vermiste soldaten van het toenmalige Britse Imperium. Hier worden de namen vermeld van het begin van de oorlog tot 15 augustus 1917. De vermisten vanaf 16 augustus 1917 tot het einde van de oorlog, staan vermeld op panelen van het Tyne Cot Cemetery in Passendale. Het zijn er 34.957.

De Menenpoort werd gebouwd op de plaats van de oude middeleeuwse poort. Langs deze ‘poort' marcheerden de Britse troepen tijdens de Eerste Wereldoorlog naar het front om er de "Ypres Salient" (de Ieperboog) te verdedigen. 

Van 1 januari tot 31 december en in alle weersomstandigheden wordt door de klaroeners van de Last Post Association de "Last Post" geblazen.