En toch..nog geen lente.....

Podium Klassiek Eindhoven brengt klassieke kamermuziek van hoog niveau in een informele sfeer op een originele locatie: de Kazerne (een voormalige marechausseekazerne) aan de Paradijslaan 8 in Eindhoven.

Iedereen vermaakt zich dus..en als je er niks aan vindt heb je gelukkig nog een spelletje op de telefoon

Le Sacre Du Printemps 

Vier handen, twee Russische zielen, één piano: dochter Helena Basilova en moeder Irina Parfenova samen achter de vleugel!  Ze spelen vanavond delen uit de geliefde Duetten op.11 van Sergei Rachmaninov, het impressionistische stuk Zumishka Zima van Alexander Basilov en besluiten het concert met de befaamde Sacre du Printemps (Het Lenteoffer) van Igor Stravinsky.

​

Tijd voor een concert... nog net plaats, want dit concert hebben we besteld, afgezegd en gelukkig.. vanmorgen waren er nog kaartjes...
Het was prachtig.... gister de schilderkunst van deze tijd... met nieuwe verwachtingen voor de toekomst. 
In Rusland zag het er rond het begin van de 20e eeuw anders uit.  In de muziek van Stravinsky horen we de dreiging van de nieuwe tijd...het wordt geweldig gespeeld op de piano die 2 Russische vrouwen... 
en dat terwijl ok net een boek aan het lezen ben, wat de Russische  gechiedenis raakt.... 
we kunnen er weer even tegen...  

! 

Zo wordt het toch nog een mooie dag!

Januari is gelukkig voorbij... een grauwe maand..bewolking, regen, geen vorst of sneeuw.... 

Veel nuttige en noodzakelijke dingen gedaan... ..

Bezoekjes..soms leuk, soms nuttig, een enkele keer saai....

Geen geklaag..hoort er ook bij... 

maar vandaag begint goed..het is 1februari..de dagen worden alweer langer... 

Een verjaardagsfeest... zijn we geen liefhebbers van. Maar vandaag kunnen we ervniet onderuit. ... Gelukkig spreken we aardige mensen..verder vinden we dit soort bijeenkomsten saai.. maar ja... hoort erbij. ..
De Lokatie is mooi.het oude station van Baarn.... heel wat keren zijn we hier aangekomen, vertrokken... een goede tijd en wat lang geleden! In die deftige restauratie zaten we nooit..met een boterhammetje ip een houten stationsbankje..in de regen..dat wel dat is meer dan 58 jaar geleden... we zijn oud geworden.... 

We kunnen  op tijd vertrekken.. tijd genoeg om naar het Singer museum in Laren te gaan. Kwart over 3 zijn we in het museum. We hebben een aardige recensie gelezen van deze tentoonstelling. 

Hier laten  mensen zich kennen..we mogen even meekijken in hun zicht op de wereld. 

Kunst van de intimiteit

Wie denkt aan de Nederlandse kunst voor 1900, komt vaak uit bij George Hendrik Breitner en Isaac Israels. Schilders die, in tegenstelling tot hun leermeesters, kiezen voor een realistische weergave van het leven op het platteland of het drukke leven in de groeiende steden.

Gelijktijdig en als reactie op de oppervlakkigheid van het moderne leven en de materiële welvaart, richt een aantal kunstenaars zich op de intimiteit van de binnenwereld met thema’s als de besloten tuin, het interieur, het stilleven en de geesteswereld van de kunstenaar. Bekende kunstenaars als Jan Toorop, Johan Thorn Prikker, Vincent van Gogh, Matthijs Maris, Willem Witsen en Piet Mondriaan gunnen de kijker een blik in hun diepere zelf; ze richten de blik naar binnen op zoek naar spiritualiteit.

Een nieuwe kijk op de Nederlandse kunst rond 1900

Ook minder befaamde kunstenaars komen aan bod zoals Piet Meiners, Carel de Nerée tot Babberich, Frans Stamkart, Henri van Daalhoff, Gijs Bosch Reitz, Jacobus van Looy, Jan Veth, Antoon Derkinderen en Richard Roland Holst. Met ruim 70 schilderijen, aquarellen 

We genieten... een mooi overzicht van een tijdsperk... er heerst optimisme, er komen vernieuwingen, kunstenaars zoeken...




We mogen hopen dat het zoeken naar nieuwe gedachten, vormen als maar door gaat..

Dat gebeurde ook... en gebeurt elke dag opnieuw . En wij, ouwetjes mogen er nog steeds van genieten...  

 En zo werd een dag die een beetje saai begon toch een mooie dag .

Maansverduistering?

Eindelijk kwam de zon weer een heel klein beetje te voorschijn... het wordt tijd vind ik..... we hebben een wel erg druilerige winter...

Het is net iets langer licht dan vorige week.. maar je merkt er nog niet veel van. 

Dus plannen we maar wat leuke uitstapjes.. veel bezoekjes van en aan mensen die we lang niet gezien hebben. Vandaag zagen we de zon onder gaan. En vergeten dat ik net nog kleddernat geregend ben...

Buren zijn naar de zon..Vietnam, Tenerife, of een ander ver land. 

Kleindochter Selma heeft de andere kant gekozen. Die zit ver boven Trondheim, in Noorwegen...

Pas tegen half 11 komt daar de zon te voorschijn... als ie schijnt, want het regent daar behoorlijk... de sneeuw waar ze mee begin is bijna weg.... dan moet ze waarschijnlijk rennen..kwart over 2 is de zon  weg. .

In die korte tijd laat ze 3 moederhonden uit en zorgt voor 18 puppies

ze wandelt dan langs de oceaan. Onze avonturier!  

Hier is een maansverduistering aan de gang. 

Je zou het moeten kunnen zien... het is de eerste heldere nacht... 

maar ik ga er niet meer voor naar buiten... het zal wel..
En een klein half uurtje later dit...

'’T Is wel goed.... 

Tijd voor een glaasje wijn ....

Gelukkig nieuw jaar

De mist is net opgetrokken....

Even vuurwerk kijken , dan naar de hal om met bubbels alle buren veel geluk toe te wensen. 

De kinderen appen allemaal...

Bijna het jaar 2019 voorbij..op naar 2020

We zijn weer thuis... 

dat is goed.

Vanmorgen waren we als eerste van de boot af. Even hadden we het idee dat we in Zweden waren?

Het vriest licht, de zon laat zich een beetje zien. 

Koos heeft op de boot nog even foto's gemaakt

we rijden rustig door, het gaat goed. Bij de nieuwe en oude tunnels ten Noorden van Hamburg kunnen we ook door rijden...  na Hamburg aan de koffie bij een autohof. Goedkope benzine en lekkere mc koffie met een croissantje. 

In Bremen komen we in een korte file terecht. Het blijft een roteind! 

Via het Ruhrgebied komen thuis. Je moet er wel wat stank voor over hebben . ..het is ook daar druk.  

Zo kwart over 4 zijn we thuis. mirjam en Koos waren er al... 6 minuten eerder.... Selma zit inmiddels in Trondheim. 

Op naar de volgende reis...we gaan door met zoeken naar een ander blog. Hoe dat afloopt hoor je... 

nog 1 dagje dan breekt 2020 aan! 

Bijna naar huis...

We hebben nu de hele vakantie ons nieuwe blog gebruikt. 

Het heeft voordelen..het is meer afgeschermd Het volgt je route wel leuk... je gebruikt de fotootjes van de telefoon.... het kijkt gemakkelijk terug... maar toch..... 

de telefoon doet een ander appel op je.Het is compacter, kleiner... Je schrijft anders  op de telefoon... zakelijker... Het gebruik van teksten van anderen is moeilijker.. 

kortom... we weten het nog niet.... 

ook het feit dat je altijd gevolgd wordt hoeft niet zo nodig.... . 

Nog maar eens goed onderzoeken wat nou leuk is.  Wie weet zijn er andere mogelijkheden.... 

 

En omdat onze blogs ook ons  terug kijken  op vakanties is , maak  ik ook nog even  een kleine terugblik op deze wintervakantie in Zweden...

 

 

Een heel deel van deze vakantie was Selma hier. Het was niet de planning, maar het liep zo...

12 dagen was lang.... Het was fijn dat de camping mensen jong zijn en ze af en toe daar kon vertoeven.. Waar zij behoefte heeft aan leven hadden wij soms behoefte aan rust. 

Zij kijkt netflix..wij lezen.... 

Fijn dat ze op de camping filmpjes kon laden... carbid  kon schieten, noorderlicht kon gaan kijken... 

we realiseren ons wel dat ons internet wel erg beperkt is. 

Hoewel ze tussen de bedrijven door aardig Zweeds heeft opgepikt, is Zweedse tv kijken toch moeilijk. 

Ze had 3 maanden alleen maar Engels gesproken, en had dus heel veel te vertellen in haar moederstaal. Gezellig hoor..maar soms... 

en toch..het was heel bijzonder! 

Het is een heel andere wintervakantie dan we gewend waren... de meeste dagen waren plus graden. En donker... bijna geen sneeuw en ijs. 

Wel veel kerkse activiteiten..Lucia op de Geijersskola, de Ekshärad,Hagfors en Råda kyrka... 

0

Bezoekjes

Bij die en gene 

Maandag voor kerst zijn ook Mirjam en Koos in de buurt...

We brengen selma naar hen toe, eerste kerstdag komen ze hier lunchen... het is een beetje wit...

Morgen vertrekken we weer... mirjam en Koos ontmoeten we op de boot. Selma gaat met de trein naar Trondheim... op naar een nieuw avontuur. 

Weer op Eindhoven aan... . 

Wat een werk toch. Die sneeuw!

Wat wie moet er klaar staan met bewonderende woorden voor de geleverde prestatie? én warme koffie? Juist.. ik.... 

ik kan de gedachte aan die keer dat Martin na het sneeuw ruimen last kreeg van zijn hart maar moeilijk loslaten... 

Maar geen klagen hoor... het is

 mooi helder en vanmorgen -10. En alles is wéér goed gegaan.. 

Martin heeft het kacheltje in de gasten stuga  opgezocht .. en vast zachtjes aangezet. Kan ie rustig

 opwarmen. Want nu is het ijskoud en dat kunnen we onze kleindochter donderdag niet aandoen. 

Morgen hard aan het werk om m bewoonbaar te maken. 

De zon staat wel heel laag, en maar heel kort te zien... het wordt alweer donker en is pas half 3.