5 mei

Alles aangeveegd, en vertrokken. 

We hebben vanavond een hotel in de binnenstad van Narbonne, dat doe je met het campertje niet. Maar we missen hem wel hoor... dus moest het deze dagen echt anders.. 

Weer koffie drinken in Lodėve deze keer. .  En even kijken hoe de auto er eigenlijk precies uitziet. Ook goed onthouden waar we hem neerzetten. hij is niet zo herkenbaar als de Ford! 

Omdat we toch gemakkelijker een stad in kunnen besluiten we Montpellier aan te doen, dan door te gaan naar Narbonne.

Goed idee, maar niet goed voorbereid... het is vreselijk druk, gelukkig kunnen we een parkeergarage in.. och ja..het parkeergeld tasje ligt natuurlijk in de camper. 

Even paniek..waar is de portemonnaie... in zo,n vreemde auto zijn zoveel plekjes... en tja..echt geordend ben ik natuurlijk niet.  Gelukkig belt onze fanclub weer en duikt Martin diep de auto in om de mensen van de anwb te kunnen verstaan....... GEVONDEN . Leuke mededeling: het is  nog niet zeker of de camper dinsdag klaar is. 

Maar dat deert ons nu niet meer.. opgelucht als we zijn( ook pasjes,  Id kaart enzo zit er immers in)

Dus het centrum in. De zon schijnt. Leuke, gezellige stad. De kerken vergeten we. Na anderhalf uur houden we het voor gezien...

In de Camarque komen we de onvermijdelijke flamingo's tegen.. 

Een foto maken zit er niet in.wikipedia schiet dan te hulp) .het is druk.. vrijdag,  eind van de middag.. en een lang weekend voor de Fransen. Want zij vieren maandag de capitulatie . En hebben een vrije dag! 

Het is rond 7 uur als  we in een druk straatje in Narbonne terecht komen.. vergeten een parkeerplaats bij te boeken..vannacht mag ie op een geheime plek staan. Morgen zien we wel weer.. tja..weten wij  veel ... . 

A

4 mei, dodenherdenking

Het is al jaren geleden dat we, samen met veel Nederlanders 2 minuten stil konden zijn op 4 mei. Als je zonder Ned. Radio of TV even niet oplet, is het zo half 9. Zeker op een camping. 

Voor zo,n soort herdenking moet je je verbonden voelen. 

Wij waren, net als miljoenen andere Nederlanders op de dam.. op de tv. Want dat lukt tegenwoordig..  zijn we blij mee. Verder kijken we niet..teveel oorlogskinderen.. heel diep in ons zit nog die angst. 

Over tot vandaag... het ziet er goed uit. Beetje fris nog, maar een stralende blauwe lucht. Nederlands 4 mei weer. Een telefoontje van de ANWB( we behoren tot hun intimi trgenwoordig, we spreken elkaar elke dag) bevestigt onze vermoedens al... voor volgende week dinsdag zitten we binnen....  we missen het kamperen wel. 

Frankrijk herdenkt maandag de kapitulatie, en heeft een vrije dag.  Ons campertje moet geduld hebben.. wij ook... 

We gaan maar eens nadenken. Nu hebben we een appartement, morgen gaan we 2 dg naar een hotel. Maar we willen zelf ook nog wel eens iets te eten maken.. ontbijtje, avondbroodje... ons wijntje in de avond.. 

we gaan naar de Carrefour, kopen een mes, wat borden, een kaasschaaf..., een afsluitbare fles ed. ,  en brood voor vandaag natuurlijk. Sjouwen hoeft niet meer...

De H&M levert schone kleding..wordt weer een aardig wandelingetje( voor Martin dan) want de Carrefour ligt ook hier aan de rand van de stad. 

Thuis kunnen we nog een uurtje in de zon zitten. Als die uit de tuin is wordt het koud. In huis zetten we de verwarming aan. 

En nu nog wat opruimen en beter inpakken ... we komen morgen al met een AH tas , ipv een nette koffer het hotel in. 

Appartement..weer eens iets anders....

Het is duidelijk.. het duurt tot 9 of 10 mei voor de pomp van de stuurbekrachtiging worden besteld en gemonteerd. Goed dat we dit onderkomen voor een paar dagen hebben.

Gister liep het even verwarrend. aanvankelijk reageerde niemand op ons aanbellen, tot een verward jong meisje open deed.. ze heeft haar ouders gebeld, die hadden onze reservering gemist... 

dochterlief naar pa en ma, die haar met alle spullen opgehaald hebben, alles min of meer uitgelegd en na een kwartiertje kwamen opa en oma schoon maken .. 

En dat alles in ons steenkolen Frans .. .. 

Ondertussen was het 7 uur. De auto leeggeruimd, en we zijn uit eten gegaan. 

Vanmorgen ons eigen kopje thee gezet terwijl Martin naar de bakker liep om brood te halen, bij de kleine ėpicerie jam en eitjes gehaald.

En toen het dorp in..3 minuten.. dat zijn de voordelen van in het centrum wonen. 

Gezellig echt Frans stadje.. 

Een kopje koffie, wat boodschapjes.  We waren zo slim de inhoud van de koelkast 

 mee te nemen,  ( en onze eigen dekbedden, ondergoed, de sladressing,

wat kleding, pillen..en nog veel meer..en nog missen we onze eigen messen, kaasschaaf, potjesopener ed. En een extra t-shirt.   ) 

Een telefoontje van de ANWB geeft doorslag..het wordt 9 of 10 mei..en de kosten worden genoemd.. 

nou ha..veel geld terug gekregen van de verwarming in de flat dat is dan ook weer op..... En een beetje zuinig aan doen. Dat overleven we wel! 

In de middag zitten we nog even in de zon, in onze "tuin"

Morgen blijven we nog hier, dan gaan we 2 nachtjes naar Narbonne in een hotel, daarna weer een appartementje  ergens in de rimboe. 

Wat een dag..

I

We zitten klaar, om half 9. Maar de ANWB belt..wordt iets later. Koffie dan maar..het giet, maar de wind is weg! De rivier staat veel hoger..arme Zwaan.. zijn nest is onder water en nergens meer te zien...

Om half 11 is er een erg  aardige Fransman.. takelen  maar, en we rijden naar de Ford garage. 

 Daar heeft niemand echt zin.. Ze kijken ook nauwelijks..het wordt op z,n vroegst volgende week dinsdag.

de ANWB heeft contact, en samen besluiten zij dat ze verder zoeken en zij  vinden 50 km verderop een garage die z,n best wil doen. 

 Daar zijn we van overtuigd... maar ja... ondertussen hebben we een appartementje  in Millau geboekt, voor 3 dagen  . We hebben geen idee waar we zijn.  Dan moet er nog een auto gehuurd worden, ook dat is niet gemakkelijk.. we worden opgehaald door een taxi en naar een huurauto gebracht

. Daar zetten we een halve auto vol spullen over, en rijden naar ons appartement..54 km... straks maar eens op de kaart kijken.nee..dat wordt morgen.

En daar.. ze weten van niks.. maar regelen het toch.. daarover morgen. Vannacht onderdak dus! We gaan uit eten...

Daar worden we geholpen door een kordaat meisje. 

 Precies kleindochter Selma.en even later komt er een meisje in wat op Sanne lijkt.zal wel vermoeidheid zijn 

En duiken  dadelijk ons bed in. Een bewogen dag,  maar met hulp van veel mensen geen verloren dag. We zijn er wel moe van. 

 

Lof, 1000 x aan de ANWB

Morgen komt er,geregeld  door de ANWB , een sleepauto die ons naar de garage brengt. We hebben gister gebeld, een monteur aan de lijn gehad, die afraadt verder te rijden. Zij regelen ook de garage. Dat gaat altijd beter  en sneller, dan dat je het zelf regelt. Wat een geluk dat zij ons die zorgen uit handen nemen. 

 We hebben wel pech met deze auto. Geen goede klanten, voor de ANWB.. vorig jaar die  klapband, het jaar er voor de startmotor. En steeds hulp gehad... 

We zijn benieuwd..wordt vast een kortere vakantie! Het vakantiegeld zal wel naar de garage gaan. Dat lijkt wel zeker. 

Op internet stond een foto van een Franse weersite.. hier in de buurt dus. 

Nee hoor, niet bij ons... wij zitten wel in de bewolking, af en toe een spatje. Het kacheltje is nog uit, maar doen we zo weer aan.

 En helaas..de weersverwachting ziet er ook de eerste week niet stralend uit. Maar dat is niet zo belangrijk, we internetten wat, komen aan lezen toe en de was ligt weer schoon en opgevouwen in de kastjes. Maar..eerlijk is eerlijk..we hadden gedroomd van meer zon! 

Hoe het afloopt horen jullie..

Het zou ons niet verbazen als we binnen de 14 dg weer in Eindhoven voor de deur staan. 

Een rustdagje

Het stormt, wat doen we vandaag? In elk geval de dagelijke boodschappen. 

De auto vertoont kuren. We wachten maar tot dinsdag, dan zijn de garages weer open.Morgen is  immers de dag van de arbeid. En ja..dan werkt Frankrijk niet! 

De zwaan die we af en toe langs zien zwemmen , blijkt vlak bij de brug een nest te hebben.. we kijken even en vluchten terug naaar het campertje... je waait uit je jasje! 

In de verte zien we het beroemde viaduct van Millau... is dinsdag aan de beurt om eens overheen te rijden

Le viaduc de Millau est un pont à haubansfranchissant la vallée du Tarn, dans le département de l'Aveyron, en France. Portant l’autoroute A75, il assure la jonction entre le Causse Rouge et le Causse du Larzac en franchissant une brèche de 2 460 mètres de longueur et de 343 mètres de profondeur au point le plus haut, dans un panorama de grande qualité et avec des ventssusceptibles de souffler à plus de 200 km/h.

Zon!

Het was koud vannacht..geen nood..vanavond pyama aan en extra slaapzak! Het duurde lang voor de zon op de camping kwam , de bergen zijn hoog! 

Het is dus 11 uur voor we eindelijk vertrekken. 

We doen in Millau, als we de weg langs de Tarn gereden hebben,  wel boodschappen. Aan denken.. maandag is het  1 mei, een vrije dag hier. De winkels dan zijn dicht. We rijden de mooie weg.. eerst omhoog. Tot 900 mr. De zon schijnt uitbundig! 

We ontvangen bericht van Mirjam en koos, die zijn in de bodensee, hadden sneeuw, maar hebben het goed. Selma zit in stockholm, die schrijft niks over het weer, maar stuurt stralende foto,s van het studentenleven daar. Maar ook een foto van de stad. Het is in elk geval droog! 

En hier.. we geloven het zelf niet..de temperatuur loopt op. In het zonnetje drinken we een kopje koffie

De jas gaat uit, dan de trui nog. 

Het is mooi..alles is lichtgroen. Hier en daar de mooiste bomen en bloemen

De tunneltjes spannend. Als we beneden komen zit ons dak er nog op..

Af en toe zien we de rivier, volgende keer vanaf de andere kant rijden! 

Dan snel de boodschappen, en zitten we in de zon. We eten zelfs buiten