Zo... Voor voorlopig zijn we weer in Eindhoven. Begin december gaan we naar Björnbyn, dat is ook thuis. .
Onze Roemenië reis zit er op. Eerst uitrusten... 5000 km in 12 dagen is veel geweest.. Te veel . Vooral als je je eigen ritme niet hebt.
Allebei een flinke kou opgelopen.. Niesende mensen , de airco in de bus deed de rest. Maar vermoeidheid en verkoudheid gaat over.
Nu nog de foto,s verwerken.. Door een busraam is niet de beste plek om een foto te maken, dat wordt dus weggooien .
En de rest.. We waren 12 dagen samen met anderen. Veelal goed opgeleid, maar toch dommer dan de groep van de Rome reis. Vaak erg bereisd..Vietnam, Canada, Cambodja, China.. Veel verder dan wij ooit waren en ooit zullen komen. Begeleid door een prima buschauffeur, die het niet slecht bedoelde, maar sociaal nogal onhandig was. Pas nu zien we hoe belangrijk dat is..de gave om met een groep om te gaan. Zelfs in een bus...
Nog maar net onderweg was er een opmerking over de enorme koffers. Wij waren ook verbaasd, maar ja.... Als je iedere dag wilt laten zien dat je het goed hebt en weer andere kleren kunt aantrekken, moet de koffer wel groot zijn. Die opmerking viel niet goed... Ook niet de informatie over de steden waar we langs rijden... Weet iedereen al...een grapje valt dood... Niemand snapt het..wij ook niet..gelukkig hebben we er wel samen lol om..
Problemen als de volgende dag als de groep individuen niet de :"opstaan..overslaan, zitten gaan "regel opvolgt. Zo begin je ergens voor in de bus en je schuift in de loop van de 12 dagen naar achter, of andersom.. Iedereen doet maar of snapt het niet.. Er komt geen duidelijkheid... Onze groepsleider is geïrriteerd maar doet verder niks..
Protest ook als men hoort dat de Romeense gids wil dat we elke dag samen lunchen omdat er niet altijd gelegenheid en tijd is dit zelf te regelen.. Maar ook dat valt niet goed. Sommigen doen dus niet mee... Het verbroedert niet.. Wel een hoop geroddel...
Als de 5 e dag de vermoeidheid toeslaat wordt de sfeer er niet beter op. Maar niemand doorbreekt het.. Wij voelen ons ook niet geroepen.. De chauffeur voelt het niet aan, dus ettert het lekker door.. .
Nog 2 dagen..dan barst de bom.. Allerlei onvrede. Als de vrouw van de chauffeur iemand bits toesnauwt dat hij niet op de bank mag gaan staan om z,n jas te pakken barst de bom.. Dat wordt niet gepikt.. Dan komt ook de ergernis over allerlei kleine dingen..het wel of niet van muziek in de bus , de lunches te duur en dat soort zaken. De een wil er over praten, de ander wil geen heibel.. Er worden groepjes gevormd.. We blijven lekker toekijken. Een paar anderen doen dit ook.. Het is wel grappig te zien.. Onze baas begint nu ook te beseffen dat het niet goed gaat..hij gaat zich indekken.. Hij kan ook niet helpen dat...
Bij het uitdelen van het evaluatie formulier zegt de chauffeur dat het natuurlijk geen klachten formulier is. En dat hij ook zijn verslag zal toevoegen.."zal wel een klachten formulier over ons zijn.. Horen we mompelen ..De chauffeur wrijft nog even zout in de wonde.. Dat we geen gezellige groep zijn geworden en dat hij erg zijn best heeft gedaan...
Volgens ons is iedereen opgelucht als we op de plaats van bestemming zijn..
Bijna niemand geeft fooi, een kleine wraak oefening.
En wij... Lekker in het Renaultje, lekker weer samen, lekker in ons eigen bed.. En weer een ervaring rijker.
Dus..als je met een groepsreis moet je je daar wel voor kunnen afsluiten of er om kunnen lachen. Wel erg graag naar de bestemming toegaan waar je heen wilt. En niet te veel willen in een paar dagen.
Na Rome zeiden we dat we dat nooit meer zouden doen. Om heel andere redenen..of nee..toch niet..in een groep zijn en niet je eigen plan trekken.. Dat is de echte reden. Dus..als je ons ooit weer hoort over een groepsreis.. Herinner ons hieraan.
Location:Eindhoven,Nederland
