Deel 2

En dan naar buiten.... 

op zoek naar de zee... het valt niet mee... we weten dat het zeehondencentrum in pieterburen aan de Waddenzee ligt... helaas..het is daar kermis... echt honderden wadlopers, die terugkomen en vertrekken. We maken dus, als we eindelijk aan de dijk zijn onze eigen koffie maar. We hebben croissantjes gekocht..onze lunch is gereed. 

Maar dan.. elk kwartier komt er een groep stoere wandelaars... ongeveer 50. Het is file lopen op de Waddenzee. We vermaken ons wonderwel. . gaan de dijk op en bestuderen het festijn. 

WAT IS WADLOPEN?

Lopen over de bodem van de waddenzee…

Iedereen heeft wel eens van wadlopen gehoord, maar wat is wadlopen eigenlijk precies?

Wadlopen wordt ons aangeboden door de natuur! Doordat de aantrekkingskracht van de maan op de aarde wordt het op onze planeet 2x per dag eb en vloed. Eb betekent dat het water wegtrekt, en is het dus laagwater, met vloed komt het water weer op.

Je kan wadlopen wanneer het laag water is. Iedere dag zijn de laagwaterstanden op een ander tijdstip. Zo kan de ene dag het wadlopen om 6 uur in de ochtend zijn en een week later om 17.00 in de middag!

Met wadlopen ga je dus over de Waddenzee lopen en heeft de natuur het helemaal voor het zeggen. Dit maakt het zeer bijzonder en spannend. Wadlopen is ook niet geheel risicoloos, daarom mag je nooit zonder begeleiding gaan wadlopen!

Dan verder..kerkjes kijken... , pruimen eten, we zien heel wat..kerkjes, sommigen gaan we in..


En vooral het vlakke,Groninger landschap. 
 

Het is tegen 5 uur.. we rijden naar Appingendam

een tip van onze gastvrouw... we gaan daar” duur”.

Een mooie plek..nee.we hebben niet gereserveerd. Maar ze hebben nog  2 uur een tafeltje vrij... nou zijn we thuis vaak in een kwartier klaar. Dus het moet lukken.. 

het gaat net..allerlei hapjes vooraf, (zoethoudertje,  amuse o.a. ) Lekker, maar je honger gast er niet van over... hoeft ook niet: één hap en het is op. het De een betalen we, de ander is van het huis. 

Kom eten op een unieke locatie bij Restaurant de Basiliek in Appingedam!

Kom gezellig eten op een unieke locatie bij Restaurant de Basiliek in Appingedam! Laat u verwennen door onze chef, die van iedere maaltijd een ware smaakbelevenis maakt, terwijl u intussen van de klassieke omgeving van de Sint Nicolaaskerk geniet. Met een uitgebreide menukaart is ons restaurant toegankelijk voor iedereen. Reserveer gemakkelijk online of bel ons direct voor een reservering!

Glas wijn,alcohslvrije pils... het wil wel. 

Het is wel heerlijk... 

we hebben het gehaald en gaan snel op huis aan... wat een volle dag

In de ochtend.. vroeg in de stad..

Er staat heel wat op het programa vandaag. Het is minder warm..komt dat even goed uit...

Eerst naar het Groninger museum. En, omdat we vroeg zijn, een parkeerplaats  vlak bij.  

Mooi gebouw toch...Het museum benaderde Alessandro Mendini (1931-2019) ruim twee jaar geleden met het verzoek om een tentoonstelling van zijn werk naar eigen inzicht in te richten. Hij verheugde zich zeer om nog een keer een grote tentoonstelling in ‘zijn’ museum te kunnen maken.

We gaan naar de tentoonstelling van de ontwerper van het museum. 

In Mondo Mendini toont Mendini onder andere zijn beroemdste werken. Zo is van de Poltrona di Proust, de met kleurrijke stippeltjes bedekte kitscherige fauteuil, een reuzenversie van drie meter hoog te zien (collectie Fondation Cartier). Ook Anna G, de kurkentrekker in de vorm van een danseres die een bestseller uit het assortiment van Alessi werd, ontbreekt niet.

De tentoonstelling bevat een zeer ruime selectie uit Mendini’s diverse oeuvre: van sieraden tot architectonische modellen, van huishoudelijke voorwerpen tot grote sculpturen. Met zijn verwerping van de hiërarchie tussen architectuur, autonome kunst en design – tussen ‘hoge’ en ‘lage’ kunst – werd hij een van de meest uitgesproken ontwerpers van het postmodernisme. Zijn objecten zijn veelal kleurrijk, decoratief en verrassend van vorm: fantasie is belangrijker dan functionaliteit. Over de expressieve rijkdom van zijn ontwerpen zei Mendini zelf: “Mijn werk is vergelijkbaar met een roman, waarin ernst, pijn, komedie en poëzie naast elkaar bestaan. Mijn objecten zijn daarin de tragikomische figuren.”

Geheel in de geest van zijn artistieke opvattingen heeft Mendini ervoor gekozen om in deze tentoonstelling niet alleen eigen werk te laten zien, maar ook dat van meesters van kunst en design uit verleden en heden die hem inspireerden. Hij heeft altijd ruimhartig de invloeden van anderen erkend. Voor Mondo Mendini koos hij onder andere werk van klassiek-moderne kunstenaars als Paul Signac, Wassily Kandinsky, Henri Matisse en Oskar Schlemmer, architectuurontwerpen van Theo van Doesburg en Gerrit Rietveld, objecten van Italiaanse vormgevers als Gio Ponti, Michele De Lucchi en Gaetano Pesce, en recente schilderijen van de Amerikaan Peter Halley.

En de volgende tentoonstelling:  75 jaar bevrijding

Na vijf jaar oorlog, waarin veel Joodse Groningers waren weggevoerd en vermoord, verzetsstrijders gemarteld, gevangen genomen en gefusilleerd, bommen op de stad vielen en enorme schaarste heerste, verdedigde de Duitse bezetter in april 1945 de stad Groningen hardnekkig. De Canadese overmacht had drie dagen van bittere gevechten nodig om de tegenstand te breken. Artilleriebeschietingen en grote branden resulteerden in een deels verwoeste Grote Markt en vernielde straten en huizen. Maar Groningen was daarna vrij. 

En tóch staat de Martini geeft aandacht aan de oorlog, maar vooral aan de bevrijding.

De expositie staat stil bij vele onderdelen van de oorlog en de bezetting in Stad en Ommeland. Verzet en collaboratie komen aan bod, net als de vervolging van de Joodse gemeenschap. Maar ook het leven van al die mensen die niet vervolgd werden, en het liefst hun gewone leven wilden voortzetten. 

De blijdschap van de teruggewonnen vrijheid kwam tot uitdrukking in een groot aantal ‘Bevrijdingsrokken’ of ‘Nationale Feestrokken’. Overal in Nederland maakten vrouwen in de jaren na 1945 zulke rokken, naar een idee van verzetsstrijdster Mies Boissevain. Ook in Groningen was er veel enthousiasme. Na een oproep van het Groninger Museum bleek dat veel rokken bewaard zijn. Bijna veertig ervan zijn in de tentoonstelling te zien. . 

Dadelijk deel 2....

Het wordt warm vandaag..

Even iets anders.. we hadden een paar weken geleden een benb in Groningen besteld. En nu wordt het knetterheet.... 

nou ja..in het Noorden is dat toch Anders.. 

Dat blijkt ook... om 9 uur vertrekken we. We willen via het museum in Assen . Het is voor het eerst  sinds jaren dat er geen archeologische expositie is... volgend jaar weer. 

Nu zijn er prachtige schilderijen , en nog mooiere foto's

David Schnell (1971) woont en werkt sinds 1995 in Leipzig waar hij studeerde aan de Hochschule für Grafik und Buchkunst. Zijn monumentale en gefragmenteerde schilderijen werken biologerend door hun soms peilloze diepte en heldere kleuren. Vooral de grote formaten met hun éénpuntsperspectief zuigen de kijker het beeld in. Tussen abstracte fragmenten vragen resten van landschappen of interieurs om de aandacht. Anders dan bij veel kunstenaars uit Leipzig speelt de menselijke figuur in Schnells werk nauwelijks een rol. In zijn schilderijen refereert hij alleen maar aan de menselijke figuur door bijvoorbeeld te werken met verdwijnpunten, die een persoon tegenover je of het perspectief van de kijker suggereren.

 

.


 

Schilderachtige kunst
Saskia Boelsums is een beeldend kunstenaar met een fototoestel. Haar landschappen met dramatische luchten worden vaak vergeleken met die van de Hollandse Meesters. Er zit spanning in de werken: de bleke weerkaatsing van maanlicht op een bevroren plas, de goudgele gloed van een graanveld aan het eind van de zomer en een haast transparant-groene golf in een grijze onstuimige zee. De rust en de dynamische natuur van het Drentse landschap zijn een grote inspiratiebron voor de kunstenares. In de tentoonstelling zijn dan ook nog niet eerder vertoonde Drentse werken zien. Maar ook plekken buiten Drenthe, waaronder de Waddeneilanden zijn te bewonderen.

Figuratief kunstenaar Wout Muller staat bekend om zijn kunstwerken waarop vrouwelijk naakt centraal staat. Naast zijn interesse voor het menselijk lichaam is Muller ook gefascineerd door biologie. Zijn dromerige landschappen zijn dan ook een combinatie van vrouwelijk naakt met paddenstoelen, vreemde wezens en planten. Typerend voor Mullers schilderijen zijn de weloverwogen composities en de traditionele verfijnde techniek van in dunne lagen aangebrachte olieverf. In de presentatie zijn maar liefst 16 kunstwerken en 19 boekomslagen van Muller te zien.

We lunchen op de markt... 

en rijden door naar Zuidbroek, onze benb. Maar eerst even bij Ah langs, flesje eijn, pilsje stukjes kaas..pinda's.. we zorgen goed voor ons zelf! 

Wat een dag ..

Wat een prachtig weer is het om 7 uur in de ochtend..

Als we kwart over 8 aan het ontbijt zitten nog..maar als we rond half 10 weg rijden stapelen de donkere wolken zich op. Dus geen Yerseke, dat komt wel aan het eind van de dag. 

We willen gaan wandelen, waar verharde pden zijn voor de scootmobiel... tja.anderen ook.... er is nergens parkeerplek, of het is gesloten, of het is particulier gebied geworden en dus verboden.Gelukkig komen we onderweg veel groentestalletjes tegen..we kopen fruit...te veel? 

We rijden  via Wissekerke. 

Na 5 pogingen, het is al weer half 12... gewoon naar de dam bij Domburg... 

en niet naar het drukke restaurant... de zon is inmiddels helemaal verdwenen.

We moeten nog wat boodschappen doen in Middelburg en even  de stad door. Het  begint  te gieten en het koffietentje zit vol.. 

Op naar een boerenwinkel in Kruiningen..

We hebben daar een heerlijke lunch, kopen nóg meer fruit.. 

Yerseke slaan we over...dat komt later wel weer eens. Via Antwerpen gaan we naar huis. Uitpakken is veel werk...  

en het opbergen van het fruit nog meer.. dat wordt morgen heel veel werk! 

Een verjaardag..dus een uitstapje

“Yerseke is een dorp aan de Oosterschelde in de gemeente Riemerswaal. Yerseke ligt op het schiereiland Zuid-Beveland in de provincie Zeeland. Yerseke staat voornamelijk bekend om zijn mossel en oestercultuur.

Het dorp Yerseke is ontstaan in de tiende eeuw na Christus op een kreekrug. In deze periode leefden hier voornamelijk schapenhoeders. Yerseke is tot de gemeentelijke herindeling van 1970 een zelfstandige gemeente geweest en maakt sindsdien deel uit van de gemeente Riemerswaal. In het dorp staat een gotische kruiskerk die sinds de tweede wereldoorlog het zonder zijn toren moet doen. Niet ver daar vandaan vindt je het Oosterschelde museum waar je alles te weten komt over het dorp Yerseke, de Oosterschelde en de Oestercultuur. De oude ringkern van het dorp is nog gedeeltelijk intact er staan nog enkele prachtige oude huizen.”

Onze dochter is jarig... 25 jaar geleden waren we ook op haar verjaardag..toen overleed mijn moeder.. en waren we dus in de buurt. 

Nu zijn we weer in Nederland, dus gaan we het vieren..je jongste dochter  50..maak je niet elke dag mee. 

Eerst naar zus Hetty..op de koffie... dan naar Yerseke, daar halen we de sleutel op van onze benb voor een nacht. Goedkoop, dus een beetje simpel. Maar ach..het is maar voor een nachtje. We zijn verrast van het dorp met die oesterkwekerijen. Morgen maar eens even kijken... 

Op naar het feest.... we eten daar lekker, kletsen uitgebreid bij , drinken en glas en proosten op de volgende 50. weten niet zeker of wij dat nog meevieren dan.) en zijn rond half 11”  thuis.” Drinken nog wat en gaan naar bed. Altijd even wennen.. 

Het lijkt morgen droog te worden, dan even het dorp in en natuurlijk naar zee..We zijn niet voor niks in Zeeland... 

Het zou lupine moeten worden......

Sommige bekenden van ons kijken verder in de toekomst dan  wij....

Vorig jaar zomer namen ze al zaadjes mee uit Zweden om déze zomer van Zweedse bloemen in de tuin te genieten. Ze vermoeden dat het lupine zou worden. En omdat ze heel veel zaadjes hadden meegenomen mochten meer mensen meedelen, want er kwam veel op... geen wonder zouden de Zweden denken... dat onkruid.

Nou vinden wij toevallig  lupine de mooiste zomerbloem. Wegbermen vol...

Dit fotootje is van vorig jaar.... toen hadden we het campertje nog en reden over die met lupine omzoomden wegen.... wat lijkt het lang geleden....

Dus we waren erg blij met het potje met opgekomen zaadjes. We zouden Zweedse lupine op ons balkon krijgen. Het was goed verzorgd, we hoefden het alleen maar water te geven. 

We aarzelden wat... . Is dit lupine? Nou had ik wel eens gehoord dat de kiem plantjes  er anders uitzagen dan de latere plant. Een baby lijkt immers ook niet zo veel op de volwassene die het later wordt.

Martin wist het zeker..dit is geen lupine. Mijn geloof in de medemens is iets groter... maar zelfs ik vond het wel een probleem geval. Het leken wel worteltjes... Dit kado heeft ons dus lang bezig gehouden... het ging steeds minder op lupine lijken... 

Vandaag weten we het helemaal zeker...geen lupine... wat wel? Ach, kan ons het schelen. Wel leuk in elk geval.... 

Later brengen we lupinezaad mee voor de verzamelaars.... ze mogen in Engeland( als dat doorgaat) andere verrassingszaadjes gaan zoeken. Of een beter idee...stokrooszaad in Denemarken. Daar kunnen ze sinds gister zo weer heen. We houden ons aanbevolen.... 

en voor de zekerheid.. zo ziet een bloeiende stokroos er uit....dus zoek de juiste zaadjes

 

Wij verzamelen in Zweden geen zaadjes. De regering raadt ons af er nu heen te gaan. En tja..we zijn gehoorzaam..... 

maar we hebben toch vast een boot geboekt voor eind augustus... we hebben geloof in een voorlopig  Corona vrije  toekomst...

En als het dit jaar niet lukt boeken we tet kosteloos om... en gooien we onze tickets niet in het water... dat wordt een te grote verontreiniging...er liggen er immers al drie: de heenreis in maart, de terugreis is april en ons kaartje van begin juni....
 

Dus we zitten toch op de goeie plek! 
We verzinnen iets anders... gister viel ook hier de regen met bakken uit de lucht, hier is het wisselend bewolkt... 

met een vrolijk kinder stemmetje die feliciteert zegt, wordt het vast een goede dag... 

We willen toch samen iets gezelligs doen... anders worden we chagrijnig en hebben we meelij met ons zelf. Dat willen we niet..

Een van de tips..

 

Brasserie / Lunchroom Weert e.o. : Boshuis Nieuw Vosseven

Brasserie/Lunchroom 

Aan de rand van Weert in het dorp Stramproy ligt in de bossen gelegen de brasserie / lunchroom Het
Boshuis Nieuw Vosseven. Het restaurant met het grote terras heeft een prachtig uitzicht over het ven. Het Boshuis is een uitstekende uitvalsbasis voor wandelaars en fietsers,alsook ruiters.

Fantastisch vertoeven met uitzicht op de mooie waterplas en midden in de natuur.

Iedereen is hier welkom voor een kopje koffie of een hapje.

Om iets te eten moet je tegenwoordig eerst bellen... doen we. Het plan is eerst koffiedrinken, onverwacht is het mooi weer en kunnen we dat buiten doen. 

We hebben een mooi plekje, vergeten de koffie( telefoontjes uit overal en nergens,) en gaan direct aan de tonic. We hebben iets te vieren, dus willen eerst soep nemen, maar zijn zo druk bezig met uitzoeken wat we willen eten,dat we vergeten de soep te bestellen. 

Het wordt dus toast met Champions en kaas, Martin kiest voor iets uitsmijterachtigs.. 

O ja..nou ja..dan zonder soep... ... dus ijs en koffie toe, we halen het scootmobieltje uit de auto. Helaas..batterijen leeg... de auto is verder leeg, dus zelfs geen stok of rollator... tja..Martin zou gister Sanne helpen met spul naar het groot vuil brengen, dus de hele auto is leeg... 

wordt dus geen wandeling, geluk bij een ongeluk is dat het begint te regenen... dus weer niks te mopperen.  

Mooi gebied trouwens.... 

Weer op huis aan....

Nieuws uit Zweden..... nee...nog geen enkele verandering in code oranje. Fijn in elk geval dat Mirjam en Koos zeer waarschijnlijk Noorwegen in kunnen.. 

Kunnen ze over een paar weken Selma en Noffie ophalen.... hoewel... die heeft het nog steeds prima! 

Hier maakt ze één van de vele uitstapjes...