(Tja..wat stelt het eigenlijk voor?

De weersverwachting is wisselend  voor vandaag. De dag begint zonnig, in de loop van de dag verdwijnt de zon, komt de wind op en misschien een druppel regen. Tot nu toe klopt alles, op de regen na. Maar wellicht komt dat nog. 

We hebben Ecomare nog op het programma staan. Het is zeker 30 jaar geleden dat we er waren. 

Ecomare is een leuk en boeiend dagje uit voor alle leeftijden. Je kunt er zeehonden en bruinvissen kijken. Ook vogels, vissen en andere zeedieren zie je er van heel dichtbij. In het natuurmuseum van Ecomare ontdek je alles over Werelderfgoed Waddenzee, de Noordzee en Texel. Ecomare ligt midden in het Nationaal Park ‘Duinen van Texel’. Je kunt er uren rondstruinen!

Het park is net open als we aankomen. Stil dus. Een uurtje later hebben we de indruk dat iedereen er is. Gezinnen met kinderwagens en jonge kinderen, bejaarden op hun el.fiets of oudere mensen die met de kinderen een weekendje weg zijn. Of is het andersom? 

Ze worden in een rolstoel gezet en rondgereden naar de plek waar dochterlief wil zijn. En staan dan ook in de drukte bij het voederen van de zeehonden.  Ja..wij ook, maar gaan er vandoor als we het voor  gezien houden. 

Het is een soort dierentuin voor   zielige beesten..een pelikaan met1 poot, een Jan van Gent met een gebroken vleugel, een blinde zeehond , één met hartproblemen... 

 Gelukkig zijn er meeuwen die vrij zijn te komen en te gaan wanneer ze willen.  Die proberen mee te profiteren van het gratis haring verstrekken

 
.... . 

Er is ook nog een opgezet zeehondje..   

in de grote aquaria zwemmen vissen, krabben en nog meer 

En skeletten van een grote potvis.. die levende in noord Noorwegen  was leuker...

 

He gaat waaien. We kunnen nog net in het zonnetje ons boterhammetje eten en koffie drinken. 

Dan wordt het te koud..nog een ritje door de duinen, een kopje thee en naar huis..

Tja... wat was het nou eigenlijk? Educatie? Een soort asiel?een soort geldophaal project

. 

  Het was in elk geval voor ons de laatste keer, of over 30 jaar. We zien wel..dan zijn onze dochters ten slotte ook al 80

Gaat het regenen? Dan naar een museum...

Het is druilerig. Hadden we op gerekend geen nood.... we weten uit diverse bronnen dat er wat musea open zijn op Texel.

Het plan is er 2 te bezoeken. Maar het is zo leuk dat we het bij 1 houden...morgen weer een dag. 

We gaan eerst naar de Waal. Hebben we gister over geslagen. 

Eerst het piep kleine dorpje in..

Nu de foto's erop staan ontdek ik  dat het alweer 6 maart is.. En geen zin het allemaal te wijzigen.... . Er moet ook nog gelezen worden...

De Waal is een dorp in de gemeente Texel in de provincie Noord-Holland. De Waal is met 290 inwoners het kleinste dorp op het Nederlandse waddeneiland Texel. Het dorp bestond al in de 12e eeuw, en heeft tot 1613 aan zee gelegen. Na droogmaking van de polder Waal en Burg bevindt het zich echter midden op het eiland. 

Het is nog steeds droog en we hopen dat die regen niet doorzet... voorlopig het museum in. 

Historie Museum Waelstee

1963 | Oprichting het “Wagenmuseum”

1973 | Uitbreiding met authentieke agrarische voertuigen en werktuigen. Het museum wordt het “Agrarisch- en Wagenmuseum”2006 | Wegens verdere uitbreiding van de collectie ontstaat: Cultuurhistorisch Museum Texel2018 

|

Het is veel leuker dan we gedacht hadden. Over het algemeen hou ik meer van kunst musea dan van die ouwe troep. 

Maar de opstelling is leuk, er zijn aardige, interessante vrijwilligers. We lopen er ruim anderhalf uur rond. 

Als we buitenkomen is het weer opgeknapt, en zijn we lang genoeg binnen geweest. 

Dus naar de zee. We zoeken op de kaart een plekje aan zee waar we kunnen koffiedrinken. Liefs met uitzicht óp de zee. 

We vinden een plek. In het zuidelijke puntje, in een mooi natuur reservaat. 

Het is vandaag vloed om 3 uur. . Voor het raam van het restaurantje zien we de zee opkomen. 

Hetaas is er vorige week heel wat zand weggeslagen, dus kunnen we het strand niet op

Den Hoorn is een dorp in de gemeente Texel in de provincie Noord-Holland. Den Hoorn is het zuidelijkste dorp op het Nederlandse waddeneiland Texel. Het ligt aan de rand van een uitgestrekt duingebied en is in het voorjaar omringd door bloeiende bollenvelden. 

Het bleef licht bewolkt, maar prachtig weer voor een rondritje. We gaan niet het dorpje in... heel veel nieuwbouw. En leuke huisjes hebben we genoeg gezien... en de bollen zijn er nog niet met uitzondering van de narcissen. 

Maar ze hebben gelijk... het ligt mooi.... 

We komen bijna in de file als de boot z'n nieuwe bezoekers uitlaadt. Geen nood... we weten de weg en zijn pas eind van de middag weer thuis. 

Waar is de zon?

Als we opstaan is het minder helder weer..beetje mistig zelfs.. 

We teuten wat aan..drinken 2x koffie, regelen de sleutel voor morgen ( de ene doet het tot morgen 10 uur, de ander pas vanaf 3 uur.. heb je ervan als je 2 voordeel aanbiedingen hebt. En we willen er morgen wel in en uit als wíj willen... ) 

Het is 12 uur als we bij deLidl staan om broodjes te halen. 

We gaan de polder in, en naar de Waddenzee. Het is vloed... dus geen wad te zien... ook de zon heeft geen puf meer.. 

.  

.  We rijden naar Oosterend. Een leuk, oud dorpje..met een flinke  nieuwbouw wijk

Het is uitgestorven, op enkele bejaarden Duitsers na, op een elektrische fiets. Ze hebben haast... 

 Oosterend is een dorp in de gemeente Texel in de provincie Noord-Holland. Het dorp telt ca. 1.070 inwoners. Oosterend is een dorp aan de oostkant van het Nederlandse waddeneiland Texel, ongeveer anderhalve kilometer van het wad gelegen. 

In de auto eten we ons broodje, we zijn nog niet aan de koffie toe, op naar de Noord Oostelijke Waddenkant. 

Er zijn massa's ganzen en vogels. Zodra ik aan kom wankelen om een foto te maken draait de hele familie zich om.. daar hebben ze geen zin in. 

Er lopen verschillende merken rond, iedereen houdt zich bij z'n eigen soort ..niks geen integratie..

Overal gemaaltjes, zonder dat zou Texel niet bestaan.. 

En, om een beetje gif kwijt te raken...ook de onvermijdelijke bollen veldjes 

En natuurlijk ook bollen... je moet het gif toch ergens laten.. 

Gemalen

De gemalen De Schans, Dijkmanshuizen en Eijerland zijn vernieuwd. Deze gemalen voldeden niet meer aan de wettelijke veiligheidseisen. Het vernieuwen van de gemalen hoorde bij het project dijkversterking Waddenzeedijk omdat de gemalen onderdeel zijn van de primaire waterkering.

Werkzaamheden gemalen

Gemaal Prins Hendrik

De uitvoering van het gemaal Prins Hendrik op Texel is afgerond, onderstaande foto is gemaakt tijdens de uitvoering. In april 2016 was de uitvoerende aannemer (Friso Civiel) begonnen met de realisatie van het uitstroom deel door de dijk van het gemaal.

NOS NIEUWS • REGIONAAL NIEUWS• GISTEREN, 11:14

Waarschuwing voor drijfzand op Texel na ongelukken met wandelaars

Meerdere wandelaars zijn afgelopen maand vast komen te zitten in drijfzand in natuurgebied De Slufter op Texel. Om meer ongelukken te voorkomen heeft Staatsbosbeheer borden geplaatst.

De wandelaars zakten tot hun middel in de bodem en moesten worden bevrijd door reddingswerkers van de KNRM. Het leverde gevaarlijke situaties op. "Het water kan hier op De Slufter heel hoog komen te staan", zegt boswachter Anna Sprenkeling tegen NH Nieuws.

De borden zijn geplaatst om wandelaars alert te maken. "We kunnen mensen niet verbieden om hier te komen, want het is openbaar 'struingebied'", zegt Sprenkeling. 

Die Eindhovener toch.....

De nieuwe duinen langs de Prins Hendrikdijk sluiten aan op de bestaande duinen bij de zuidpunt van Texel en gaan geleidelijk over in de Waddennatuur van schorren, slikken en zandplaten. De hoogte en vorm van de duingebieden in de omgeving waren een inspiratie voor de ruimtelijke inrichting van het landschap, laat Feddes/Olthof weten.

Tussen drie hoge duinkoppen liggen duinenrijen met kleinere hoogteverschillen en microreliëf (een geheel van kleine variaties in hoogte van het bodemoppervlak over een korte afstand). Dat laatste draagt net als afwisseling in beplanting bij aan gevarieerde flora en fauna in het gebied. Zichtlijnen naar de Waddenzee blijven behouden.

Door het landschap lopen een fietspad en een voetpad, die dankzij het gevarieerde landschap een afwisselend tracé hebben. Het landschap kan ook worden bewonderd vanuit een paviljoen dat is ontworpen door kunstenaar en architect John Körmeling. Het zwevende en langgerekte bouwwerk is via een brug verbonden met de duin waar het voor staat.
We gaan er natuurlijk  heen nu het weer droog is.... wat een mooi ding..

Allen is er geen vogel te zien..dat is nou jammer... foutje John! 

En ook niet toegankelijk  voor echte invaliden... het zand heeft gedaan wat het altijd doet....wegwaaien...

En dat blokkert de toegang..niet voor mij hoor.... ik kom er toch wel.

We hadden ons voorgenomen hier ons kopje koffie te drinken.... tweede foutje... het is koud en er staat geen bankje. 

Meer commentaar hebben we niet  . Het is een prachtig punt... mooie wandeling, lekker rustig, en we kunnen aardig hoog komen. 

Dan toch koffie...we rijden naar het haventje van Oudeschild . 

Mooi plekje de auto in de zon, koffie, stroopwafeltje erbij.... wat is het leven toch goed.... 

Dan natuurlijk ook het piepkleine dorpje nog in 

We hebben een wc nodig... terug naar den Burgh. Daar hebben ze bij de Hema een wc,koffie,  verse saucijzen-en kaasbroodjes, en een Albert Heijn . 

We wandelen nog even door het dorp en het is toch weer half 4 als we thuis zijn   

.

.

Het is stralend weer als we opstaan . Ook de weersvoorspelling is gunstig...einde van de dag  komt de regen.En zover is het nog lang niet.. jammer dat we geen fiets hebben, dat zou mooi zijn. Het is gelukkig nog niet druk, zelfs de hoofdweg is nog rustig. . We gaan de eerste de beste plek links af,  daar kunnen we naar het strand . Er wordt druk gewerkt, strandtenten worden weer opgezet. 

Het zand is al te droog om erin te lopen.  Nou ja..beter dan die regen van gister! 

We rijden door naar de Slufter, en zien tot onze verrassing dat we met ons nieuwe scootmobieltje naar boven kunnen. Dat is nog eens geluk hebben... en hij doet het ook nog, zonder hulp van Martin.. als het verharde pad eindigt houdt het ook voor ons op. Vorige week met de storm stond dit gebied, tot grote tevredenheid van de natuurliefhebbers onder water. 

 

Op Texel, tussen de Muy en de Eierlandse Duinen ligt de Slufter, het bekendste natuurgebied van het eiland. Het is een grote kweldervlakte tussen twee zanddijken in. Het bijzondere is dat deze kwelder aan de Noordzeekust ligt. Kreken met zout water stromen dwars door het gebied. Als het stormt uit het noordwesten loopt het gebied onder water. Er groeien alleen planten die zout water kunnen verdragen. In de zomer is de vlakte paars van het bloeiende lamsoor. Het grootste deel van de Slufter is afgesloten. Daar broeden eidereenden en veldleeuweriken. Het zuidelijke gedeelte is vrij toegankelijk en gedeeltelijk ook voor rolstoelen bereikbaar.

Het wordt toch te koud..de wind is fris... achter glas drinken we een kopje koffie. Dat is aangenaam toeven. 

  

 De vuurtoren van De Cocksdorp dateert uit 1864 en staat ongeveer 3 km ten noorden van het dorp. Hij reikt tot een hoogte van 45 meter boven zeeniveau . 

Op naar de Cocksdorp, naar de vuurtoren. Wat moet het hier in de zomer druk zijn.. nu is het nog heerlijk rustig, we kunnen overal parkeren.  

Het dorp hebben we gauw bekeken... dus op naar de Lidl in de Koog om de dagelijkse boodschapjes te doen....

We zijn de hele dag in de weer. Heerlijk.. 

Het wordt lente( bijna dan)

Ergens in november hadden we een verkeerd bonnetje gekocht...

De Roompot aanbieding was niet voor den Haag.... Bonnetje bewaard natuurlijk... we zijn zuinig.... 

we reserveren een weekend in Texel. Kunnen we op de terugweg vrienden in Heiloo bezoeken. 

In januari  een nieuwe aanbieding op internet ..goedkope midweek.... gaan we combineren..... 

de mevrouw aan de telefoon is enigszins pissig.... zo bent u wel heel goedkoop uit..... klopt, was onze bedoeling....

Het mooie electrisch rolstoeltje wat we in Zweden kochten valt tegen...het is te zwaar om mee te nemen in de trein. En dat is voor museumbezoek in nl toch wel jammer. Dat merken we nu we het treinabonnement opgezegd hebben . 

Onzo “ouwe” is verbeterd..zullen we wel, zullen we niet...... Beetje zuinig aan doen. .. we gaan gewoon kijken.

In Hoogwoud... we moeten er vroeg zijn, die verkoper heeft andere afspraken op de dag onderweg naar Texel

Dus al voor 8 uur vertrekken we. We hadden het kunnen weten...files... 

Net tijd om koffie in de auto te drinken rond Amsterdam. Het is bijna 11 uur als we er bijna zijn. En de verkoper belt.. moeder moet naar ziekenhuis. 

Nou hebben we de tijd... hij kan waarschijnlijk binnen een uur weer terug zijn. 

De Brasserie in Hoogwoud is dicht..het grote tuincentrum verkoopt ook koffie. Het is er behoorlijk druk... 

een uurtje later kopen we snel de nieuwe Di Blasi en vertrekt de verkoper weer naar het ziekenhuis in Hoorn.

Een uitgebreid ommetje in de stromende regen. En naar de boot. Natuurlijk hadden we moeten kijken naar de vertrektijd. Resultaat is 50 minuten wachten. Het giet..we halen onze boterhammetjes uit de picknick koffer, en om half 3 kunnen we de boot op. En stappen daar ook niet uit.. 20 minuten maar...Direct maar boodschappen doen

Het rolstoeltje gaat mee naar Zweden, hoeven we die niet meer op en neer te sjouwen. Wel een luxe!