Jammer.. We gaan op berenjacht

Gister onze nieuwe buren nog even op de koffie. Nee.. Niet met heel veel taart.. 'S Morgens verse bosbessen gekocht bij één van de vele oost Europesche en Thaise plukkers, die hier in de bossen bosbessen ,lingon en paddestoelen aan het plukken zijn. Die tijd hebben we gehad.

Dus jam gemaakt en wafels gebakken

Koffie dus en niet meer het borreltje of het wijntje samen....

ze vertellen ons dat deze week de verwarmingen ZEKER geplaatst zouden worden.. 

 Voor we met elkaar onze afscheidskoffie( met taart..)  samen bij Hans en Corine gaan drinken, staat de electricien er al. 

Hij komt vertellen dat ze niet komen... 

 Dus ja..helaas... In het Noorden begint de berenjacht volgende week.. En daarna de wolvenjacht en de elandenjacht. Dus.. Dat wordt  zelf  doen.. Anders zitten ze hier in de herfstvakantie in de kou. De electricien wil wel vertellen hoe het moet...

Gelukkig kunnen ze veel..en keurig.. 

 Nee..zo netjes is het bij ons niet.. Benieuwd hoe lang ze het zo volhouden....

Hans wenst ons alvast God Jul.. Frohes Weihnachten... Want wie weet zijn we dan wel gewoon in Eindhoven voor de verandering . Vanmiddag en morgen nog bezoek.. Dan poetsen. Als we weggaan ziet het er ook bij ons keurig uit  ! Heus wel! 

Uit eten aan de overkant..

De mooiste foto,s van ons huisje maak je vanaf de overkant.moet je wel even naar het meer lopen. En je moet  wel erg inzoemen..dan zie je wel dat we niet alleen zitten. Nou ja.. De andere huisjes zijn al 10 dagen leeg, onze linker buurman vanaf deze kant vertrekt ook.. 

Ja.. We hebben gegeten aan de overkant.. Ooit bezworen dat we dat nooit meer zouden doen.. Zo zie je maar... 

Van alle kanten om ons heen hoorden we goede berichten, dus maar geprobeerd.en we hadden een mooie reden! 

Het was lekker. De accomodatie is leuk, echt Zweeds. Die Nederlanders hebben het na al die jaren door hoe het moet. Gelukkig maar..ook zij hadden idealen toen ze hier heen emigreerden. 

Het weer was prachtig, dus konden we buiten eten

 Een soepje, salade en natuurlijk 2 soorten vlees

Doen we nog een keer! 

Te laat

Nee..feliciteren hoeft niet.  

Maar feit is dat we vandaag precies  50 jaar geleden in verkleedkleren rond liepen en elkaar, en de gemeenschap dingen beloofden, waarvan we geen idee hadden wat de strekking was.

Grote woorden.. We beloven niet meer zoveel, we laten het leven gewoon maar komen..

Maar ondertussen zijn we zo maar ineens 50 jaar verder. En betere maatjes dan toen... We hebben goede en slechte tijden gekend.. Soms was het een soap, soms meer of minder dan dat. 

We kregen kinderen en kleinkinderen, er kwamen veel mensen op ons pad, mensen waarvan we gingen houden, waarmee we gemeenschappelijkheid voelden. Sommigen waren waardevol voor één van ons, we leerden elkaar vooral ruimte geven. 

 

Ook verloren we mensen uit het oog die in bepaalde periodes zeer dierbaar waren. 

Zo gaat dat.  We dragen de herinnering mee. Zij hebben ons mee gemaakt tot wie we nu zijn. 

We zijn niet van de feestjes dus.. We zijn vandaag fijn samen. We doen de gewone dingen, die het leven belangrijk maken.  En drinken een extra wijntje op de plek waar we allebei zo van houden. We zijn wel van plan er nog een tijdje mee door te gaan. Want de dag van morgen is net zo,n belangrijke dag als vandaag..

En daar heeft die verkleedpartij toch mooi op geanticipeerd! 

Voorbij. Die mooi zomer.. ( bijna dan..)

MMet de internationale muziekweek en de Sunne cultuurvecka is de zomer voorbij..de kinderen gaan maandag weer naar school hier, de Rådastrand camping stroomt leeg, geen bezoekers meer in de Björnbynhuisjes. 

En stukje familie nog in de buurt.. Dochter en kleindochter naar Arvika..maar de andere familieleden  hebben hun normale leven weer opgepakt..  En wij? Weer alle tijd aan onszelf.. Even wennen.. 

Dus deze week zijn we veel in Sunne..

 

De kerken staan nog steeds centraal in het culturele leven.. De gebouwen dan...

Een mooi concert, enthousiaste mensen..mooi weer...

De cultuurweek sluit altijd af met het uitreiken van de Selma Lagerlöf literatuur prijs.  In het kerkje van Óstra Ämstervik. 

Deze keer voor 

Stewe Claeson ,han  är författare, översättare och folkbildare. 

Altijd weer een stimulans om een nieuwe schrijver te ontdekken.nou ja..hij is van onze leeftijd, maar we hadden nog nooit van hem gehoord. Lijkt de moeite waard..

De prijswinnaar mag een krans leggen op het graf van Selma. En een toespraakje houden. Ook de bischop van Värmland is erbij. Tja..belangrijk! Wij waren er ook.. Ook belangrijk ( voor ons dan..) 

De meneer gedraagt zich als een echte Sinterklaas..gelukkig heeft de schrijver het door....

Het is elk jaar weer een feestelijke gebeurtenis..en het was nog mooi weer ook... 

En nu? Nu gaan we ons zelf weer vermaken..  Over een dag 10 vertrekken we naar Noorwegen.. 

Problemen met de buren

Ja.. Lastig... 

Hebben we ons best gedaan Zweeds te leren.. Krijg je Duitse buren....

We haspelen dan ook wat af.... Vandaag op bezoek geweest..op z,n Duits.dat wel.. Dus grote bakken taart..  Maar ja..het zijn dan ook Duitsers.  Gelukkig aardige Duitsers. Opnieuw hebben we goede buren.. We koken niet meer vanavond..genoeg gegeten.. Toch  blij dat we elkaar nu beter kennen..tot voor kort was het een   praatje in de tuin, even kijken naar de vorderingen  in huis.. 

 Onze nieuwe buren hebben een  12 jarige tweeling. Echt schattige jongens, vond onze kleindocher. Was toch moeilijker dan ze dachten, even een kruiwagen grind verplaatsen.. Verder vinden ze het heerlijk hier. Even wennen, als ze één van ons tegen komen en de groeten aan " der Martin" doen.. 

Het hele huis is leeggeruimd. Nu hadden onze ouwe buren een hoop spullen( wij kunnen er trouwens  ook wat van..) en onze  nieuwe buren houden van ruimte . Kunnen veel láten doen.. Ze hebben de Zweedse mentaliteit leren kennen.." Det kommer.. "Dus al een hoop frustraties  achter de rug. 

Gelukkig kunnen ze zelf ook hard werken.. Maar ze genieten van de plek.. 

Maar de bedden waren er net op tijd, de mooie bank ook, en de keukenkastjes passen. De wasautomaat doet het, de afwasautomaat ook. De verwarmingen zijn nog niet aangesloten.. " det kommer" 

Ze hebben alles nieuw, maar het ziet er echt geweldig uit. Als ze hier op bezoek komen moet ik toch eerst echt oprruimen.. Goeie stimulans.. 

De vorige buren hebben al verkenners uitgestuurd.. Dus die vertellen we niks nieuws.. Er is ruimte en licht gemaakt ..ook buiten. De grond wordt geëgaliseerd, de 3 e vracht plantaarde wordt nu verwerkt. Nog 2 vrachtwagens..  

In de winter maar weer eens Duits oefenen.. Want het zal even duren voor zij Zweeds spreken..

 

Eten.. Bij Sahlströmsgården

We hebben mooie weken. Bijna geen regen, rond de 20 graden, koele nachten , veel zon maar ook wisselend bewolkt.. Ideaal weer voor ons. . De herst komt zachtjes dichterbij. De bloemen zijn nu  allemaal geel. De blaadjes aan de berken zijn hier en daar  alweer wat  geel aan het kleuren. De  wilgenroosjes  pluizen.  Zaad voor volgend jaar...

Ook aan de toeristen merk je het. Het wordt stiller op de wegen, lang niet alle huisjes zitten meer vol, de camping heeft steeds meer open plekken.

Daar was deze week bij ons nog niks van te merken ..

 Maar vandaag vliegen Koos en Nils naar Nederland hun vakantie is voorbij, Mirjam en Selma vertrekken morgen.. Zij gaan met z'n tweetjes nog verder

De tijd mag dan omvliegen.. Het is nog geen winter..

Sahströmsgården ligt er zonnig bij. Maar deze winterfoto is te mooi om niet te bewaren

Als wij er zijn bloeien de stokrozen..nog geen zaadbolletjes om op het dak te gooien.

Vrijdag was er elandengehakt.

Nee..niet op mijn bord...

 Op de terugweg graszaad gehaald voor het dak.

De buurman had grond besteld om z'n terrein te egaliseren, Martin mocht gebruiken wat hij wilde .

We hadden nog grond nodig voor het dak. Mooi.. Koos wilde helpen het karwei af maken. Zwaar werk...  het  gras is  gezaaid, de natuur mag de rest doen..

In het voorjaar had ik nog zaadjes gespaard bij Albert Heijn. Vergeten..

Nu liggen ze op het dak.. Kunnen we daar onze spinazie en courgettes oogsten volgend jaar. Maar zo ver is het nog niet..

..

Nog een paar weken hier. Pas dan gaan wìj aan het najaar denken..

Druk.. Met niks

We krijgen klachten.. Waar zijn jullie en wat doen jullie eigenlijk..

Nou gewoon..niks.. We zijn alsmaar in Björnbyn, doen boodschappen in Hagfors en rijden terug

Er is hier niet eens en stoplicht wat dan weer op rood, dan weer op groen springt. De grootste verandering is dat het weer vroeg donker is..en laat licht..  De zon gaat onder om even over half 10, en komt pas weer op om kwart voor 5. Rustige nachten dus.. Je hoeft er niet steeds uit voor een foto. 

Terwijl De ene dochter zich door een verhuizing heen worstelt, vieren wij alsmaar vakantie.. Mirjam,Koos,Selma en Nils zijn nog steeds hier, die vinden het na al die trekjaren  prima zo. Maar het einde is in zicht..De kleinkinderen zijn  druk..kano..avondspel organiseren voor de kinderen op de camping, , op het vlot naar zonsondergang kijken, groot kampvuur stoken, Selma helpt nog een enkele keer mee in de campingkeuken, mee met de elandentocht..de bevers zien ze zo wel zwemmen.. 

Moeder en dochter brengen vader en zoon zondag naar Oslo, die moeten maandag  werken( eerste vakantiebaantje van Nils, in een stomerij..lekker warm) de dames vertrekken maandag of dinsdag hier..

Nog wat afspraken elders. Samen met de caravan steken ze volgende week donderdag over. Dan beginnen hùn verplichtingen.  

Dus..druk..regelmatig mensen over de vloer. Dus geen stoplichten, wel de aan en uitknoppen van was-afwas-droog-koffiezet apparaat en waterkoker wisselen  regelmatig van stand. 

Soms wordt er hier gegeten, zeker als het eten er beter is als op de camping..pisa, pannenkoeken..in ruil neem ik stiekum een foto van Nils.. Die houdt er niet van.. pech....als vergoeding voor het eten..

 Dus..groeten uit Råda, van de hele familie.