Onze buurjongen is jarig....

 Een paar drukke weken.. drukker dan we dachten toen we uit Zweden thuis kwamen.... kinderen gezien , kleinkinderen en nog meer aardige mensen.. 

Ook Sefa natuurlijk... ons achterkleinkind wordt begin oktober al weer 2 jaar... dan zijn we van de partij..... 

hier een foto,( opscheppen mag soms best..) bij Petra thuis 

We waren van plan nog een paar weken naar Bretagne te gaan... maar bij nader inzien vonden we dat wel ver rijden... we moeten ook nog terug naar Zweden om af te sluiten... in de winter mag de waterleiding niet bevriezen.. 
 Het wordt plussen..we komen uit op de Elzas.. het is wel 35 jaar geleden dat we hier ooit waren... 

we zouden zondag weg gaan.... 

Het werd vanmiddag... gister waren we uitgenodigd voor een kopje thee bij de aardige buren die ons huis en de post verzorgen als we weg zijn. Voor normale buren zou dat 3-4 weken vakantie zijn... dat is bij ons iets langer.... 

Na het kopje thee kwam de wijn en de kaas op tafel... toen we om 7 uur waggelend naar huis liepen ( nee..,dat is iets overdreven...)  moesten we onze plannen wijzigen... 

We hebben aardige medebewoners in de flat... maar in een tussenzin begrepen we dat onze onder buurjongen vanavond een feestje geeft.... gezellig natuurlijk..behalve als je er direct boven woont... 

we kennen die feestjes.... 

daarbij kwamen de lallende feest gangers die , gisternacht, samen met een stel motorrijders die lekker hard rondjes rond de flat reden . Ze deden voor lawaai niet onder voor elkaar... ( wonen in de binnenstad heeft ook z'n keerzijde.... 

Het stond vast... we vieren ons eigen feestje elders.... 

het blikje bier gaat mee, de overgebleven maaltijd van gister ook en om half 3 zitten we in het zonnetje op een klein, leuk en heel rustig campinkje in Limburg... 

Morgen zien we verder, de kaarten en campingboekjes zijn ingepakt en gaan we morgen eens bekijken... en nu maar hopen dat die kippen morgenvroeg hun snavel houden.... anders hebben we weer wat te klagen... 

Nog even geen tijd..

Tja. ...

Druk.. en we willen niet meer  jachten..zijn we te oud voor geworden..... we vertrekken wel, maar pas a.s.zaterdag... nog te veel andere leuke dingen deze week!  En het wordt geen Bretagne, maar de Elzas...

Tenzij we van gedachten veranderen natuurlijk !

Zeeland..toch niet zo heel ver weg....

Petra en Marcel zijn verhuis terwijl we in Zweden waren... 

al jaren wilden deze ras Brabanders weg naar Zeeland, de zee...petra had er voor 2-3 dagen in de week haar aktiviteiten, soms gingen ze er samen wandelen.. 

maar ja..de kinderen.. Pepijn aardt goed  in deze technologische regio en woont al weer een tijdje op kamers, Sanne wil met de kleine Sefa alleen maar in Eindhoven wonen. 

In de winter viel het besluit. Zoeken dus en in april gevonden... wij dus snel kijken....

Is dit het nou..wat een werk...ook de buitenkant. Wel een aardige molen..verder...niks.... . 

Terwijl we in Zweden waren werd verhuisd.. en bleven we op de hoogte van de veranderingen via Skype, Facetime, foto's verhalen van de hele familie. Potten  verf en ander materiaal werd  verwerkt, de tuin onder handen genomen ... 

En dus nu  direct kijken... we zouden koffie drinken aan Zee..maar dat wacht wel..het regent.... we zullen best zeer regelmatig komen... 

bovendien komen Sanne en Sefa in de middag, Sefa blijft een 2 nachtjes, en wordt morgen weer thuisgebracht  . Petra en Marcel crossen heel wat  op en neer. Vandaag is het beter weer en zijn ze dus aan zee. En volgende week weer in Eindhoven... 

We gingen deze keer met openbaar vervoer, aardige mensen allemaal. Behalve de conducteur van de trein vanuit Roosendaal naar Tilburg. Hij had ons zien aankomen maar sloot de deur toen we er bijna waren... Regel is regel... deze trein kwam dus geen halve seconde te laat aan in Tilburg.... wat zal die man een fijne avond gehad hebben..zó secuur..... zo plichtsgetrouw... 

we waren dus een half uurtje later thuis dan gedacht...en hebben daar een wijntje  gedronken op het geluk van onze kinderen... ze redden het daar wel, die twee Brabanders..ze zullen leven brengen in dat  christelijke dorp... 

enne..Zeeland is toch eigenlijk niet zó ver..ze had gelijk, die dochter van ons... 

Weer even thuis...

In Eindhoven dan..  wat een werk.... in elk geval de eetspullen en de was uit de auto.. dus met volle tassen de lift in, met lege tassen weer terug... 

en de monteur van de tv en het internet op bezoek gehad.. geen tv, geen internet... wel pech,  dat een gedoe.. en vooral lastig... 

gister avond thuis gekomen, natuurlijk eerst op bezoek bij één kind... die andere woont in Zeeland, die zien we zaterdag weer... 

Woensdag waren we al aardig onderweg naar Assen, en tien over 11, staan we in de rij, bij het museum... tja..geen tijd besteld...maar na even geduld kunnen we erin. 

We zijn blij dat we het gedaan hebben. Want heus..er was een moment dat we eigenlijk naar 

Eindhoven wilden..  gelukkig waren we verstandig . 

En geen spijt... en wat een beschaving.. terwijl we in Zweden vol verwondering staan te kijken naar tekeningen in de kerkjes uit de 11 honderd jaren ( in nl zeggen we dan de 12e eeuw.. maar veel mooier en duidelijker toch..die 11 honderd jaren...) werden in Iran bronzen voorwerpen gouden armbanden 

Potten en pannen al 2000 jaar boor de jaartelling begon in elkaar gefabriceerd. 

Nu weer thuis dus.. maar er komt nog een stukje. Deze week druk met groot onderhoud van materiaal en lijf. 

Over 14 dg zijn we weer onderweg.met geknipte haren..

The Bridge

21-8-18

Als we ons  Ontbijt op hebben zijn we al bij de brug.het is mooi weer, naar buiten..

In Denemarken krijg je eerst een tunnel, dan een eilandje en ergens op de brug rijdt je Zweden in. 

Vandaag geen Deense en Zweedse politie..geen lijk wat, net als in die films, net op de grens ligt.

Alleen verkeer..én de trein

Alles gaat supersnel.. om half 6 avondbuffet, half 7 gaat de deur naar het autodek open en kwart voor 7 rijden we Duitsland in. Het is nog licht, zijn we niet gewend.. zo vroeg in de nazomer waren we al heel lang nog niet thuis... We rijden dus nog een stuk, en na Bremen zoeken we een overnachtingspleki

Voor voorlopig de laatste dag Zweden

We zijn vroeg op pad ..onze gastheer en vrouw moeten werken. 

Dat komt goed uit, zo hebben we voor het klooster open gaat nog even tijd voor koffie. En dat is maar goed ook, het restaurant  is gewoon dicht.

Bosjökloster är ett privatägt och bebott slott. Slottets äldsta delar är öppna för besökare. Bosjökloster uppbär inte någon form av bidrag, vare sig från kommun, stat eller EU, utan bevarandet av slottet och parken bekostas helt av entréavgifter.  

Er zijn ook exposities, vriendin Henny heeft er beelden staan, wat mooie schilderijen, wat Samische cultuur, mooi glas... 

De nonnen begonnen daar in 1130, na de reformatie is het klooster opgeheven, de kloosterkerk is minder oud, maar ook erg de moeite waard. 

 

              

op naar Dalsby.  De oudste stenen kerk van Zweden  staat hier 

Nou ja..er is veel afgebroken, veel ver-en opgebouwd. Het is toch echt Denemarken hier..

I mitten av 1300-talet kom den äldsta stenkyrkan till. Den omfattade mittpartiet i vår nuvarande kyrka ― från torningången till pelarraden hitom predikstolen. Sitt nuvarande utseende fick den genom en utbyggnad under åren 1729 – 1734. Enligt Petrus Petraeus byggdes den nuvarande treskeppiga kyrkan utanpå den gamla kyrkan utan att man behövde göra avbrott i gudstjänstlivet. Den invigdes på Mikaelidagen år 1734. 
År 1911 restaurerades kyrkan. De gamla slutna bänkkvarteren togs bort. Istället sattes långbänkar in. Vidare ersattes tegelgolvet med golv av trä. Men vid senaste restaureringen åren 1966 – 1967 var målsättningen att ge kyrkan tillbaka sin ursprungliga 1700-talskaraktär. Färgsättningen från detta sekel kom tillbaka och vidare lades golv av tegel. Endast under bänkarna behölls förutvarande trägolv.

Enligt vad som berättats från gamla tider skall den första kyrkan i Söderbärke ha kommit till någon gång i förra hälften av 1000-talet.
Den helige David, Västmanlands apostel, kom ridande en vårvinterdag i missionens ärende på sjön Barken. Isen brast under honom och hans häst. I denna farofyllda stund lovade han, att om han blev räddad, skulle han se till att en kyrka blev byggd till Guds ära i Söderbärke. Så kom enligt traditionen den första kyrkan till. Den var bara ett enkelt träkapell.
Söderbärke hörde i äldsta kristen tid till ett missionsområde med Malma som centrum.       

Wat doen we..naar een camping? Of nog even Lund in..we hebben er goede herinneringen liggen... 

ook Lund is heel wat drukker geworden.. het wordt dus zoeken naar een parkeerplaats. Bussen versperren de straatjes, studenten steken al pratend of telefonerend over.. gelukkig overleven zij en wij dat alles...

Een rondje de stad door, en tenslotte naar de Kathedraal... we hebben geluk... om 3 uur begint de klok uit 1400 te spelen... een kleine 100 jaar geleden heeft ie een opknapbeurtje gehad..



Dan. Naar een camping in Lomma..schandalig duur, maar wel aan zee..en voor morgenochtend... vlak bij de boot. 







A

Een lange reis...

Een lange reis vandaag... tot onze schrik is het bijna 350 km.....

Nou ja...we vertrekken met mooi weer

Over de lange brug terug

De Ölandsbrug overspant het Kalmarsund, de zeestraat tussen het Zweedse vasteland en het eiland Öland. De brug is een liggerbrug met een totale lengte van 6.072 meter met in totaal 155 overspanningen, waarvan 6 hoofdoverspanningen van 130 meter lengte. De hoogte van het brugdek varieert van 6,65 tot 41,69 meter. Over de brug loopt de länsväg137 die Kalmar met het eiland Öland verbindt. De LV 137 over de brug telt 1x4 rijstroken zonder middengeleider. De brug is tolvrij.

 Even ontbijten en verder,,, en een lange stop 

Ooit waren we hier... alleen...  u is het druk..druk..druk

Het laatste stukje.. en dan vergeten wee blog,internet... morgen weer een dag.